Page 344

جلد چهارم ۳۳۹ کتاب دعوی مدعی قمارشامد اثر انیافت پس بر طلب کنند و این سوگند است زیرا که مدعی علیه بر او دعوای فعلی را کرده است که اگر بان اقرار کند بها ولازم می شود پس وقتی که منکر شد از ان سوگند داده میشود اور ا اذا كفال رجلا عن رجل آخر من مبيع ثم ان الكفيل واقام البينة على شف المبيع تقبل وكذا لو ضمن مع اقام البينة على شة النكاح ولو اقام البينة على إيفاء الاصيل او على ابرائه يسمع (خزانة المفتين) اگر ضامن شد کسی از طرف دیگر به بهای مبیعه بعد از ان آنضامن گواهان گذرانید بر فاسد بودن بیع قبول کرده میشود گواهانش و همچنان اگر ضامن شد بمهر زنی بعد از ان گواهان گذرانید بر فاسد بودن نکاح و اگر ضامن گواهان گذرانید بر سانیدن اصیل یا بر او کردن مدعی از ان شنیده می شود ادعى نكاح امرأة انه تزوجها غرة شهر كذا واقام على ذالك البينة واقام المرأة بينة انه اقر بعد هذا التاريخ بثلاثة اشهر انها حرام عليه انها ليست بامرأة فهذا دفع صحيح يحلف ان ما اقرت بالطلاق نكل ندرتفع الخصومة المراءة کسی دعوی کرد نکاح زنی را که بنکاح گرفته ام او را در اول فلان ماه و گواهان گذرانید بران نکاح و آن زن گواهان گذرانید که اقر دانت او کرده است بعد از سه ماه از ان تاریخ که آن زن حرامست بر من و زن من نیست پس ایند فع صحیح است تا انیکه سوگند داده می شود آنمرد را بر اینکه اقرار نکرده بودی بان گفته خود طلاق او را پس اگر منع آور و از سوگند دفع میشود خصومت آن زن ولو ادع نكاح امراة واقام البينة فاقامت بينة على خلعا لدفع ان خالعها فهذا دفع صحيح الم يتفق اوت دا حدوث والاخروان وقتا و تاريخ الخلع اسبق فها ليس بدفع بينة المرأة مردودة (خزانة المفنين) اگر کسی دعوی کرد نکاح زنی را و گواهان گذرانید و آنزن گواهان گذرانید بر وجه دفع که این مرد با من خلع کرده است پس ایندفع صحیح است اگر گواهان برهیچ یکی تاریخ نگفته باشند یا گواهان یکی تاریخ گفته باشند نه گواهان دیگر و اگر گواهان هر دو تاریخ گفته باشند