Page 339

جلد چهارم ۳۳۴ کتاب دعوی فاشترى ثم دعى ذلك لرجل وقال بيزا انكه توخریدن من خريدم این خانه خویشتز را لا يصح هذه الدعوى (خزانه) مردی گفت دیگریرا که بخر این سرایر برای خود و اندیگر خرید بعد ازان عوى کرد آنمرد اول و گفت پیش از انکه تو خریده من خریده ام این خانه را برای خود صحیح نمیشود دعوای او رجل ان يشترى دارا فقال لمشترى لرجل کردریخانه دعوی خواهی کرد اکنون کن فقال ذلك الرجل اینخانه را در دست تو دوست از ان دارم که درد لا يكون هذا اللفظا بطل المحنه الحوالہ جولانہ یجوزان یکون معناه دست تودت تر دارم که چون دعوکم زود ترتوانم گرفت (خزانه) مردیرا دید که عمرو سرائی راپس میخرند و گفت مرد دیگر را که اگر دعویی اخواهی کرد درینجانه الحال بکن انمرد گفت که اینخانه را در دست تو دوستترازان دارم که در دست فروشنده بود این گفته او باطل کننده نمیشود مرحق دعوای او را زیرا که رواست که معنی این قولش چنین باشد که درد تو دوست تر دارم که چون دعوی کنم زود تر توانم گرفت رجل في يده یہ مملوك فادعى رجل انہ لہ و حلفہ والید وقال هو لى فحلف القاضى ما هو للمدعى فنكل عن ذلك اليماني الخلف فقضہ القافل فقال المدعى باني قند كنت اشتريته منه قبل الخصومة واقام البنية بذلك لم تقبل له ولايكون اباه اليمين الدليلا لنبوتہ على الشراء (خزانه) مردی در دست او غلامی بود دعوی کرد مرد دیگرک اینعلام ازمن است ذوالید منکر شد و گفت که از منست قاضی سوگند داد او را که نیست اینغلام مردعی را وا و منع آورد از سوگند کردن وحکم کرد قاضی با نغلام برای مدعی پس ذوالید گفت که من خریده بودم این غلام را اوی پیش از دعوی کردن وگواهان گذرانید بران قاضی حکم کند بالغلام برای ذوالید ومنع آور دنس ازسوگرد درو دعوی نمیگرداند گواهان او را بر خرید بیج لو ادعى على میت عین الحضرة الوارث ان كان عين وقال انه مات و كذا فاقام الوارث بينة ان الميت مباع هذا العين من فلا في حيا كان وفانا صحي (خزانه) اگر شخصی دعوی کرد چیزدی معینی ازحض الوار ایک انحال در نز داد بود و گفت مدعی که اینما تر که است پس اوارث گواهان گذرانید که مرا فروخته