Page 332

جلد چهارم ۳۲۶ کتاب الدعوی خریده به بها قبول کرده می شود گواهان فروشنده پس قاضی حکم بکند بر شفیع برای فروشنده و این حکم قاضی بر خرنده حکم میشود بر مستحق رجل ادعى على رجل مالاً و اقام البينة فمات المدعى عليه قبل القضاء فعدلت بينة المدعى فان القاضي يقضى بتلك البينة على وارث الميت و ان لم يكن له وارث نصب القاضى عنه خصما فيقضى عليه ولا يقضى من غير خصم (قاضيخان) مردی دعوی کرد بر مردی مالی را و گذرانید گواهان را پس از ان مدعی علیه مرد پیش از حکم قاضی بعد از ان گواهان مدعی را عادل کرده شد ند پس بدرستیکه قاضی حکم کند باین گواهان بر وارث آن مرده و اگر وارثی نباشد مر آن مرده را ایستاده کند قاضی از جانب مرد خصی را که حکم کند بر او و حکم کند غیر خم رجل ادعى عيناً فى يد رجل انها له اشتراها من فلان الغائب وصدقة الذي في يديه فانه لا يؤمر بالتسليم الى المدعى كيلا يكون ذلك قضاء على الغائب من غير خصم باقرار المدعى عليه (قاضيخان) مردی دعوی کرد مال معینی را در دست مرده که این مال از من خریده ام آنرا از فلان غائب و ذو الید راستگوی کرد او را پس بدرستیکه امر کرده نمیشود اور اسسپردن آن مال بمدعی جهت اینکه اتحکم قاضی حکم نشود بر غائب بیری خصم بسبب اقرار مدعی علیه رجل اشترى داراً وقبض فاراد الشفيع ان يحابها فقال المشترى اشتريتها لفلان الغائب واقام البينة على اقراره قبل الشراء انه يشتريها لفلان وان فلانا وكله بشراء هذه الدار منذ سنة ذكر فى المنتقى انه لا تقبل بينة المشترى قال لأن لو قبلتها لالزمت البيع على الغائب (قاضيخان) مردی خرید سرائی را و قبض کرد آنرا و اراده کرد شفیعه را بکه بگیرو آنسرای ما پس خرنده گفت که خریده ام این سرای مالرا برای فلان غایب دگذرانید گواهانا