Page 333

جلد چهارم ۳۲۸ کتاب الدعوی براقرار خصم (پیش از خریدن باینکه میفروخند ه این سرای را از برای فلان و بدرستی که آن فلان وکیل کرده است او را بخریدن این سرای از مدت یکسال ذکر کرده است در کتاب منتقی که بدرستی قبول کرده نمیشود گواهان خرند ه گفته است صاحب منتقی زیرا که اکرقبول کنم این گواها نز االبته لازم میکند بیع را بر غائب رجل ادعی انه باع هذه الدار من هذا الرجل بكل افقال المدعی علیه ما اشترتیها منك فلما اقام المدعی ابیت على ما ادعى اقام المدعى عليه البينة انه اشتراها وكيل من فلان سمع دعون وذكر فى المنتقى اذا ادعى دارا فى يد رجل ايها له اشتراها من ذی الید وكيل فلان الغائب لا يسمع دعواه ولا يقبل بيتته في قول ابیحنیفہ (قاضیخان) مردی دعوی کرد که بدرستی فروخته ام این سرای را باین مرد با نقد درم پس مدعاعلیه گفت که نخریده ام این سرای را از تو پس وقتیکه مدعی گذرانید شاہدای بر انچیزی که دعوی میکنی علیه گواهان گرایند بدرستی که کل خرید ه است این سراے را از فلان شنیده میشود دعوای او و ذکر کرده است در کتاب منتقی که اگر کسی دعوی کند سرائی را که در دست مردی بود که این سرای از من است و وکیل من که فلان غائب خریده است آنرا ذو الید شنیده نمیشود دعوای او و قبول کرده نمیشود گواهانش در قول امام ابو حنیفہ رحمۃ اللہ تعالیٰ علیہ رجل ادعى عيئا فى يد رجل انها له وانه غصار اليد اقر له بها واقام البيئة على ذلك فاقام المدعى عليه البينة ان المدعى شي متى بطلت بيئة المدعى وتندفع الخصومة عن ذي اليد لان كل منهما اقام البيئة على اقرار صاحبه انما لبطلت البيتان لكان التعارف خرد العين فى يد ذي اليد كذا ذكر فى الاصل (قاضیخان) مردی جوی کرد ایران در دعوی