Page 331

جلد چهارم ٣٢۶ كتاب الدعوى رجل اشترى عبدا وقبضه فاستحقه انسان بالملك المطلق بالبينة كان له ان يرجع بالثمن على بايعه فان رجع فقبل ان يقضى القاضى بالثمن على بائعه اقام البايع البينة انه له لايسمع دعوى البايع لان البايع صار مقضيا عليه بالقضاء على المشترى (قاضيخان) مردی خرید غلامی را و قبض کرد او را بعد ازان کسی به استحقاق پیدا ورا بدعوای ملک مطلق گذرانیدن شاهدان میبرد خریده را که رجوع کند بیهای آن بر فروشنده خودپس اگر رجوع کرد خنده بر فروشنده پیش از انکه حکم کند قاضی بهای آن برفروشنده گواه فروشندهار که این غلام از من است شنیده نمی شود دعوای او زیرا که بر فروشنده حکم شده بسبب حکم کردن بر خرنده وان اقام البايع بينة على انه كان اشتراه من المستحق ثم باعه من المشترى او اقام البائع البينة على النتاج ينظر ان اقامها على المستحق قبلت بينته ويبطل قضاء القاضى للمستحق وان اقام البيعية بذلك بينة على المشترى ان اقامها بعد ما قضى القاضى عليه بالثمر للمشترى لا تقبل هذه البينة وان اقامها بعد ما رجع المشترى على البائع ولم يقضى القاضى بالثمن قبلت بينة البائع ويكون ذلك قضاء على المستحق رقاصيمان و اگر فروشنده گذرانید گواهانرا به اینکه بدرستی من خریده بودم این غلام را از مستحق بعد ازان فروخته بودم آنرا بر خرنده یا گذرانید گواهانرا برخانه زادی آنغلام نظر کرده میشود اگر گذرانید آن گواهان را بر مستحق قبول کرده میشود گواهان او و باطل میشود حکم قاضی برای مستحق و اگر فروشنده گذرانید گواهان را بر خرنده اگر گذرانید گواهانرا بعد از حکم قاضی بر او به بهای غلام بهای خرنده قبول کرده نمیشود این گواهان او و اگر گذرانید گواهان را بعد از رجوع کردن خرنده بر فروشنده و حال آنکه حکم نکرده بود قاضی بیا