Page 326

الدر جلد چهارم ۳۲۱ کتاب الدعوی من وکیل امانت نهنده ام در قبض کردن آن امانت از تو که وکیل کرده مرا بقبض آن از مدت یک سال وبعد ازان آن کسی که امانت در دست او بود گذرانید گواهان را که آن موکل کشیده است ترا ازین وکالت قبول کرده میشود گواهان او و همچنین اگر گواهان گذرانید که گواهان وکیل غلاما نند قبول کرده میشود آن گواهان از وی رجل ادعى دارا في يد رجل انها له واقام البينة واقام المدعى عليه البينة انها لفلان الغاء اشتراها من المدعى ووكلنى بها يقبل بينته ويجعل وكيلا ويندفع عنه الخصومة ولا يقضى بالشراء على الغائب (قاضيخان) مردی دعوی کرد سرائی که در دست مرد دیگر بود که این سرای از من است و بر آن گواهان گذرانید و مدعی علیه گواهان گذرانید که آن سرای از فلان غائب است که خریده است آنرا از مدعی و مرا وکیل گردانیده بآنسرای قبول کرده میشود گواهان او و آن ذو الید وکیل گردانیده میشود و دفع می شود از وی دعوای مدعی و حکم کرده نمی شود بخریدن آن سرای بر غائب رجل ادعى دارا في يد رجل انها له واقام المدعى عليه البينة ان المدعى باع هذه الدار من فلان الغائب بكذا قبلت بينته وبطلت بينة المدعى ولا يثبت الشراء في حق الغائب الا ان يشهد الشهود ان المدعى باعها من فلان الغائب وقبضها الغائب منه كذا فى كره الناطفي رح (قاضيخان) مردی دعوی کرد سرائی را در دست مرد دیگر که این سرای از من است و مدعی علیه گواهان گرا که مدعی این سرای را فروخته است بر فلان غائب باین قدر بها قبول کرده میشود گواهان او و باطل میشود گواهان مدعی و ثابت نمیشود خریدن در حق آنغائب مگر که گواهان گوایی بدهند که مدعی فروخته است آنرا بفلان غائب و آن غائب قبض کرده است آنرا از ندا