Page 276

جلد چهارم ۲۷۱ کتاب دعوی وان ذكراخراجهم اوشرطا ان يكون الغزل و الكرباس لهما كان الغزل للزوج ولها اجر مثلها لانه استاحا ببعض الخرج عن العمل فيكون في معنى قفيز الطحان ولو كما لورفع غزلا الى حائك ليبيصفه واختلفا الاجرة قالت المرأة غزلت باجروقال الزوج بغير اجر كان القول قول الزوج مع يمينه لانه انكر الاجا والاجر ولوقال اغزليه لنفسك كان الغزل لها ولاشئ عليه لانه تبرع عليه باما لقطن وان اختلفافقال الزوج انما اذنت لك لتغزليه لي فقالت لا بل قلت غزليه لنفسك كان القول قول الزو لان القطن يستفاد من جهته فيكون القول قوله مع اليمين (قاضيخان) واگر ذکر کرده بود انجمان مرد را معلوم را یشرط کرده بود که رشته یا کرباس برای هردو باشد می شود رشته برای شوهر و برای زن اجرمثل او میشود زیرا که اورا مزد ور گرفته ست به بعض انچه از عمل او حاصل میشود پس این صورت در معنی مسأله پیمانه اسیابان می شود و آن چنان ست که بدهد رشته را ببافنده تا ببافد بنصف کرباس و در انجا حکم همین ست که اجر مثل می شود با فنده را واگر شوهر وزن اختلاف کردند در مزد و گفت زن که رشته ام بزد و شوهر گفت که رشته بی مزد معتبر قول شوهرست با سوگندش زیرا که منکرست از عقد اجاره واز مزد واگر شوهر گفته باشد که بریش برای خود می شود آن رشته مرزن را و نیست هیچ شی شوهر را بر زن زیرا که شوهر احسان کرده است بر زن بآن پنبه و اگر اختلاف کردند پس شوهر گفت که اذن کرده بودم ترا برای اینکه بریشی آن را برای من و زن گفت که نه چنین است بلکه گفته بودی که بریس آنرا برای خود معتبر قول شوهرست زیرا که اذن داده شده ست از طرف شوهر پس قول او معتبرست با سوگندش ولوقال لها اغزلية لم يكن عليك ان الغزل للزوج لان الظاهر من حاله انه يرضى بالغزل له