Page image — the source of record
Machine transcription
کتاب الدعوی
۲۷۳
جلد چهارم
وان نهاها عن الغزل فغزلت كان الغزل لها وعليها مثل ذلك القطن لزوجها لانه
غزلته غصبا فتضمن مثل ذلك القطن كمن غصب حنطة فطحنها كان الدقيق للغاصب عليه
مثل تلك الحنطة (قاضيخان) واگر گفت مزن را که بریس پنبه را و نیاورد چیزی نگفت
می شود آن رشته برای شوهر زیر ا که ظاهر از حال شوهر این است که او را نضاتی است
بر شستن برای او و اگر منع کرده بود شوهر زن را از رشتن پنبه وزن رشت آترا
می شود آن رشته برای زن و می شود بروی شوهر را مانند آن پنبه زیرا که
زن رشته است آن را بغصب پس تاوان ده می شود مثل پنبه را
مانند کسی که غصب کند گندم را و آرد کند آنرا می شود آرد مرد غاصب
را و بروی واجب می شود مانند آن گندم وان اختلفا فقال صاحب القطن
غزلت با ذني و قالت غزلته بغير اذنك فالقول قول صاحب القطن لان
المرأة لا تدعي تملك القطن و هو ينكروان حمل قطنا الى بيته ولم يقل لها
فغزلته ان كان الزوج يبيع القطن كان الغزل لها وعليها مثل ذلك القطن
لان الظاهر من حاله انه كان يشترى القطن لاجل البيع وان لم يكن يبيع
ان كان الزوج يدعى الاذن كان القول قوله لان الظاهر انه يحمل القطن لبيت
لتغزل المرأة فكان الاذن ثابتا دلالة كما لو طبخت طعاما من اللحم الذي
جاء به فان الطعام يكون للزوج ولان الزوج اذا كان يدعى الاذن والمرأ
تدعي تملك لقطنهو منکر (قاضیخان) واگر زن و شوهر اختلاف کردند پس
صاحب پنبه که شوهر است گفت که رشته باذن من و زن گفت که رشته
ام بی اذن تو معتبر قول صاحب پنبه است زیرا که زن دعوی میکند مالک شدن پنبه
بسبب
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.