Page 266

جلد چهارم ۲۶۱ کتاب دعوی الی القول قولهما فیهابشهادة الظاهر عشا إلى أن لا يرفي الظاهران في المسألة قولين وما يصلح لها كالأنية وا. والرقيق والعقار والمنزل والمواشى النقود فهوللرجل لان المرأة وما في يدها في يد الزوج والقول في الدعاوي لصاحب اليد بخلاف مايختص بها فكان القول لها ولواقامابينة يقضى بينها (هدايه ورد المحتار) واگر شوهر و زنش اختلاف کردند در متاع خانه که کشان سکوفت داشتند در ان خانه خواه آن خانه ملک هر دوی ایشان باشد یا ملک یکی از ایشان باشد خوا آن شوهر و زن هردو مملوک باشند یا هر دو مکاتب باشند یا صغیران باشند و حال آنکه آن صغیر جماع کرده میتوانست یا زن ذمیه یا مسلمان باشد خواه نکاح ثابت باشد در میان ایشان یا قطع شده باشد چنانکه طلاق کرده باشد زنشرا خواه آن متاع طلا باشد یا نقره و دعوی کند هریکی از شوهر و زن که حمة این متاع ملک من است پس آن متاعی که صلاحیت دارد برای مردان مانند دستار و کلاد و قبا و چادر و سلاح و اسپ و زره آهین و موزه ها و کمربند و کتابها و مانند آن پس آن متاع برای مردات یعنی معتبر در آن متاع قول شوهرست با سوگندش و آن متاعی که صلاحیت دارد برای زنان مانند چاد زنان و درع و ملحفه و دست برنجن و انگشترهای زنان و زیور و پازیب و مانند آن پس آن متاع برای است مینی معتبر در آن متاع قول زنست با سوگندش مکر ز نرا نیست متاعهای مذکوره وقتی که هر یک از شو وزن میساخت یا میفروخت آنچیز یرا که صلاحیت داشته باشد برای آن دیگر یعنی مکر وقتی که مرد زرگر باشد و او را دست برنجنها و انگشترهای زنان و زیور و پازیب و مانند ان باشد پس ان متاع میشود برای زن و همچنین برای زن نمیشود آن متاع وقتی که آنزن دلاله باشد که میفروشد چنان مردانرا یا سوداگر باشد که سوداگری میکند در جامهای مردان و زنان یا در جامهای مردان چنانچه نیذ کورست در شحهای بدایه ولیکن در کتاب کفا گرفته که وقتی که زن میفروخت جامهای مردانر و آنچیز میرا که صلاحیت ده برای زنان مانند چادر زنان و درع و ملحفه زنان و زیور پس همچنان متاع برای زن است یعنی معتبر دریای