Page 22

جلد چهارم ۱۷ کتاب دعوی بدعواه الحيوان يدعي انه وكيل هذا الخصم الحاضر في امر من اموره فان القاضي لا يسمع دعواه هذه اذا انكر الاخر لانه يمكن عزله في الحال (نتائج الافكار) و دعوای فاسده آنست که مدعی علیه حاضر نباشد و یا انچیزیکه مدعی دعوای انرا میکند نامعلوم باشد زیرا که نزد نامعلوم بودن مدعابها و آن را امکان شاهدی دادن نیست و نه قاضی را امکان حکم کردن است بان و دیگر انکه بدعوی کردن و بر مدعی علیه چیزی لازم نشود مانند انکه شخصی دعوی کند که وکیل این خصم حاضر هستم در کاری از کار های او پس بدرستی که قاضی نشنود این دعوی او را وقتیکه آن موکل او منکر باشد زیرا که خصم حاضر قادر است بعزول گردانیدن و در حال الباب الثاني فيما تصح به الدعوى مالا تصح و فيه ثلثة فصول باب سوم ثابت است در بیان انجیز یکه دعوی بآن صحیح میشود و در بیان انچزیکه دعوی در ان صحیح نمیشود و در این باب سه فصل است الفصل الاول فيما يتعلق بالدین فصل اول ثابت است در بیان آنچه که تعلق بدین دارد وان كان المدعى حقا في الذمة كعينا كان دينا لا عينا مكيلا اوموز و نانقدا او غيره ويلحق به المزروع اذا استوفى شروط السلم وكذا العددي المتقارب كالجوز والبيض واللبن الذي يسمى فيه ملبنا معلوما ونحو ذلك مما يمكن ثبوته في الذمة ذكره انه يطالبه به او ما يفيده من قوله من حقى اوطينى كما فى العدة من غير ان ينطر فيه ما يشترط فى العين لكن لا بد من تعريف ما في الذمة بالصفة بان يقال انه جید ا و وسط اوردي كمالا بد من تعريفه بالجنس