Page 23

جلد چهارم ۱۸ کتاب دعوی والقدر ولكن انما يحتاج الى ذكرالصفة فيما اذا كان المدعى دينا وزنيان كان فى البلد نقود مختلفة اما اذا كان فى البلد نقد واحد فلايحتاج الى ذلك (بدايه وهدايه وفتح القدير ودرمختار وتكمله) واگر مدعا حقی باشد که ثابت باشد در ذمه مدعی علیه یعنی دین باشد نه مال معین خواه کیلی باشد یا وزنی نقد باشد آن وزنی یا غیر نقد و ملحق میشود بکیلی و وزنی عددیات که گز کرده میشود بشرطیکه بیان کند همه شرطهای سلم را و هچنان ملحقست بآنها انیزیک شماریده میشود و افراد آن باهم نزدیک باشند یعنی تفاوت میان آنها اندک باشد مانند جوز و تخم مرغ و خشت خامیکه ذکر شده باشد در القالب معلوم و مانند آن زیرا چیز ثابت میشود در ذمه پس دعوای این اشیا ذکر کند این را که میخواهم از مدعی علیه آن حق را یا بیان کند آن لفظی را که فائده میکند خواستن را چنانکه بگوید مدعی قاضی را که امر کن با علیه را که بدهد با من دین مراچنانکه در کتاب عمده ذکر شده و ضروریسست در دعوای دین بیان آنکه شرط است در دعوای مال معین لکن ناچار نیست از تعریف دین به بیان کردن صفتش که بگوید جیدست یا میانه است یا ردیست چنانکه ناچار نیست از تعریف آن به بیان کردن جلوس منسد بر آن لکن حاجت بذکر کردن صفت وی صورتم مد عادین وزنی یعنی نقود باشد در آن صورتست که در شهر نقود مختلفه باشه اما وقتیکه در شهر نقد واحد باشد پس حاجت نیست بذکر کردن آن ولابد في دعوى المثليات من ذكر الجنس كحطة والنوع كمسقتية والصفة كجيدة