Page 172

جلد چهارم ۱۶۰ کتاب دعاوی وظاهرها انه مباح اما التغليظ بالزمان ففى جمعة بعد العصر اما التغليظ بالمكان فبين الركن والمقام ان كان بمكة وعند قبر النبي ان كان بالمدينة وعند الصخرة ان كان في المقدس في سائر الجوامع سائر البلا (تكملة هدایة) يعنی تغلیظ در قسم دادن سوگند داده شود یهودی را که قسم است ترا بان خداوند تعالی که نازل گردانید، تورات را بر حضرت موسی علیه السلام و سوگند داده شود نصرانی را که قسم است ترا بآنخداوند تعالی که نازل گردانید، انجیل را بر عیسی علیه السلام وسوگند داده شود مجوسی را که قسم است ترابآنخداوند تعالی جل شانه که آفریدہ آتش او بت پرست را سوگند داده نشود مگر به اللہ تعالی و سوگند داده نشود ایشانرا در عبادت خانهای آنها و سوگند داده نشود بقرآء کردن بصیف معین از تورات چنانکه بگوید که سوگند است ترا بآنخدای که نازل کردست این تو را انجیل و زبور زابورا که ثابت شده است تغییر دادن این کتاب پس سوگند دادن باین دو کتاب تعظیم می شود چیزیرا که نیست کلام خدایتعالی و واجب نیست تغلیظ شو بر مسلمان بزمان و مکان و ازین ظاهر می شود که تغلیظ بزمان و مکان مباح است اما تغلیظ سوگند بزمان در روز جمعه ست بعد نماز عصر و اما تغلیظ سوگند بمکان در میان رکن ومقام ست اگر در مکه معظمه باشد و نزد قبر پیغمبر خداصلی اللہ علیہ وسلم است اگر بمدینه منوره باشد و نزد صخره است اگر در بیت المقدس باشد و در مساجد جامع است در دیگر شهرها و اذا حلف الكافر بالله وبكل عما ذكو يكفيه ولا يقضى عليه بالنکول عن الوصف المذكور (تكملة الدر المختار) وقتی که کافر سوگند کرد بالله تعالی و منع آور د از سوگند کردن بصفاتی که ذکر شد این سوگند کافی است اورا و حکم کرده نمی شود بر ان کافر بسبب منع آوردن در سوگند کردن بوصف مذکور و :: ::