Page 71

حصه دوم ۶۲ كتاب الشهادة معنای شرطها وقف اینست که وقف کند و بیان کند کسی که وقف بر او کرده شده اہل معنان آن اینست که بگوید که ابتدا کرده شود از حاصل وقف بفلان مصرف فلان مصرف و با آن چنین و چنان شود و در فتاوای صغری در فصل دہم از كتاب شهادات ذکر شده است که اگر شاهدان کواهی دادند که بدرستی همین چیز وقف است بفلان مصرف بیان نکردند وقت کننده مشاید که قبول کرده شود و تصریح کرده شده از شیخ امام ظہیر الدین رح که اگر وقف قدیم شبا نا جایست از بیان کردن وقف کننده در شاهدی و وقتی که شاهد می دادند شاهدان که چگونه ہین چیز وقف است بیان نکردند مصرف و جہت نزار وا نمیشود شاهد می ایشان قول کرده میشود بلکه شرع کرده شده است که شاهدان در شاہدی دیکوند که وقف کرده است انرا بر فلان جہت وفي الفصول العمادية من العاشر المختار ان لا تقبل الشهادة با على شرايط الوقف والخلاصة في اواخر فصل دعوى الوقف مجاالوقف ما يوفق هذا وكذا في الاسعاف وفي المجتبى المختار ان يقبل على شرايط الوقف واعتمده في المعراج ابن حريق واقره الشرنبلالي رح وعزاه الى العلامة قاسم رح وقواه في الفتح قال الطحطاوى رح انهما قولان صحیح انکہ در د المختار و در کتابت افتاوای در فصل دہم ذکر کرده شده است که قول بر گزیده شده این است که شاهدی بشهربت قبول کرده میشود در شرطهای وقف و در فتاوای قاضیخان در آخر ما في فصل دعوای وقف و کتابت وقف ذکر کرده است انچیزی را که موافق است با من فصول عبادی وین در کتاب اسعاف ذکر کرده شده است و در کتاب مجتبی ذکر کرده است که قول بر گزیده شده این است که قبول کرده میشود شاهد ی بشهرت بشرطهای وقف و اعتماد کرده است بر این اول کتاب معراج و ثابت گردانیده است این قول شرنبلالی رح ونسبت قوم در شرطههای وقف حکم دوم فلان مصرف حکایت حکیم