Page 57

جلد دوم ۵۳ کتاب الشهادة بتقاضى الالف التي لك على وكنت قضيتك منها خمسمائة وبقى على خمسمائة او كتب الى زوجته قد بلغني كتابك تسئلنى الطلاق فانت طالق طلقت ساعة كتب وينبغى لمن علم ذلك ان يشهد بالمال والطلاق وهى شهادة حق (فتح القدير) شخصی نوشته کرد بسوی دیگری نامه را باینطریق که ازجانب فلان بسوی فلان نوشته شد که تو نوشته بودی برای من خواستن آن هزار درمی را که ترابر من است و بودم که ادا کرده بودم برای تو از ان هزار درم و پنصد درم را و باقیمانده است بر من پنصد درم یا اینکه نوشته بود برای زن خود که بتحقیق نوشته تو بمن رسیده است طلب میکردی از من طلاق را پس تو طلاق باشی در ینصورت طلاق میشود آن زن در ساعتی که نوشت جواب او را و میشاید هر کسی را که دانسته باشد آن نوشته را اینکه شاهدی بدهد بامال در صورت اقرار و شاهدی بدهد بطلاق در صورت طلاق و همین شاهدی شاهدی بر حق است ولورآه قوم كتب ذكر حق على نفسه لرجل ولم يشهدهم به على نفسه لم يكن ذلك لازما ولا ينبغي لمن علم ان يشهد به لانه يحتمل ان يكون للتجربة بخلاف الكتاب المرسوم وبخلاف خط السمسار والصراف فانه حجة قاطعة فان جحد الكتاب فقامت عليه بينة انة كتبه او املاه جاز كما لوادعى اقراره وجحد وكذاسائر التصرفات على هذا بخلاف الحدود والقصاص المرسوم وغير المرسوم فيه سواء ولوا قريبرقة في كتاب مرسوم يضمن المال ولا يقطع (خزانة المفتين) و اگر قومی دید شخصی را که نوشت یا و داشت حقی را برنفس خود برای مردی و حال آنکه آن شخص شاهد نکرد انید آن قوم را بر نفس خود لازم نمیشود این گواهی بر آن قوم و نمیشاید هر انکس را که دانسته است آن نوشته را اینکه