Page 567

جلد دوم ۵۶۴ کتاب الشهادة آن مال برای بخشش کننده و نصف دیگر برای آن دیگر مدعی که برای او بخشش شده همچنین ذکر شده است در کتاب عتابیه ادعی من له الف على اخرانه رهنه عبدا به قیمته الف والمطلوب مقر بالدين وشهد شاهد بالوهن ثم رجعا لم يضمنا ولو كان فيه فضل على الدين لم يضمنا مادام العبد حيا فانمات في يد المرتهن ضمنا الفضل على الدين فلوا دعى الراهن الرهن وانكر المرتهن لم يضمنا الفضل ويضمنان قدر الدين للمرتهن وان رجعا عن الرهن دون التسليم بان قالا سلم اليه هذا العبد ومارهنه لا يضمنان كذا في محيط الخبي (عالمگیری) دعوی کرد کسیکه مراو را هزار درم دین بود بر دیگری که بدرستی این دین دار گرو داده است بمن بآن هزار درم غلامی را که قیمت او هزار درم است و مدعی علیه منکر بود از گروی و اقرار کننده بود بآن دین و دو شاهد گواهی دادند بان گروی بعد ازان رجوع کردند از گواهی خود تاوان ده نمی شوند چیزیرا و اگر درقیمت آن غلام فزونی بود بران دین تاوانده نمیشوند آن شاهدان انرا تا که ان غلام زنده ست پس اگران غلام در دست آن گروگرنده مرد تاوانده میشوند ان شاهدان افزونی قیمت او را بران دین پس اگر گرو دهنده دعوی گروکرده دادن را و گیرنده منکر شد تاوان ده میشوند بغلام عواجه ان شاهدان آن افزونی قیمت را و تاوانده میشوند اندازه دین را برای گرو گیرنده و اگر شاهدان رجوع کردند از گروی انغلام نه از سپردن او بانطریق که گفتند