Page 568

جلد دوم ۵۶۵ کتاب الشهادة که گفتند که دیندار پسردهت با و این غلام را و گر و نداده است او را تا وانده نمیشوند ایشان بهیچ چیز یرا همچنین ذکر شده است در کتاب محیط سرخسی رحمة الله رجل له علی رجل الف درهم وهو مقر بها وفى يد الطالب ثوب يساوى مأة درهم يدعى انه له فاقام المطلوب شهودا انه له رهنه اياه بالمال وقضى به ثم هلك الثوب فذهب بمائة درهم ثم رجعا ضمنا مأة درهم للطالب ولوكان ذواليد مقرا بالثوب للراهن غير انه يقول هو عندى وديعة محيط مسرخی وقال الراهن بل هورهن عندك واقام شاهدين عليه فقضى به بحكم نقض ثم هلك ثم رجعا فلا ضمان عليهما كذا في المحيط (عالمیگوی) مردی را بر مردی هزار درم دین بود و آن دیندار اقرار کننده بود بآن هزار درم و در دست خواهنده دین جامه بود که قیمت آن برابر بصد درم بود دعوی میکرد که بدرستی این جامه مراست پس آن دین دار گذرانید شاهدانرا که بدرستی که این جامه مراست گرو داده ام آنرا بآن خواه دین بسبب آن مال او و حکم شد بآن جامه برای دیندار بعد از ان هلاک شد آن جامه پس رفت آن جامه بقیمت صد درم یعنی صد درم از دین صاحب دین بسبب هلا شدن آن ساقط شد بعد از ان شاهدان رجوع کردند از گواهی خود تا وانده می شود آن صد درم را برای خواهنده دین و اگر ذوالید آنجا مه اقرار کننده بود بآنجام برای گرو دهنده ولیکن بدرستی که میگفت که این جامه نزد من امانت است او گرو دهنده گفت که نه چنین است بلکه آنجا مه گرو است نزد تو و گذرانید دو شاهد براو بگرو بودن آن جامه پس حکم کرده شد بگر و بودن آن بعد از ان هلاک شد بندا