Page 506

جلد دوم ۵۰۳ كتاب الشهادة واگر نمیشناختند او را مسلمانان بپرسند حال او را از عادلان مشرکان چنانکه در کتاب اختیار ذکر شده است ولو سكر الذمى لا تقبل لان السكر من المحرمات ذكرت فى الا نجمل فيكون بذلك فاسقا في دينه (تکمله) واگر ذمی مست و بیهوش شد بخوردن چیزی از چیز ہائی که مستی دے اور د قبول کر د نمیشود گواہی او زیرا که مستی از جمله حر امهاست ذکر شده در انجیل پس بسبب مستی فاسق میشود در دین خود دلو نصرانیا اسلم ثم شهد فان كان القاضي عرفه عدلا في النصرانية يقبل شهادته ولا يتأنى وان لم يعرفه بالعدالة يسأل ممن عرفه بالعدالة بالنصرانية ويسعه ان يعدله من غير تأن كذا فى الذخيرة (عالمكيرى) واگر نصرانی مسلمان شد بعد ازان گواہی داد پس اگر قاضی می شناخت او را بعادل بودن در حال نصرانی بودن قبول کند گواهی او را و تاخیر نکند در قبول کردن گواہی او واگر قاضی نمیشناخت او را بعادل بودن بپرسد حال او را از کسیکه می شناسد اور ابعادل بودن در حال نصرانی بودن او و رواست که شخص شناسنده را که عادل کند او را بغیر انتظار زمانه همچنین ذکر شده است در کتاب ذخیره فی کتاب الاقضية عن محمد رح فى نصرانيين شهدا على نصراني وعدلا فى النصرانية ثم اسلم المشهود عليه ثم اسلم الشاهدان فالقالا يقضى بتلك الشهادة فان اعادا شهادتهما بعد الاسلام فالقاضى المعدل المسلم عن حالها ولو كا التعديل السابق من المسلمين قضى القاضى بشهادتهما لان ذلك التعديل وقع معتبرا كذا في المحيط (عالمکیری) و در کتاب اقضیه از امام محمد رح روایت شده در باره دو نصرانی که گواهی داده باشند بر نصرانی دیگر و حال آنکه ایشان عادل کرده شده بودند در حالت نصرانی بودن ایشان بعد ازان مسلمان شد آن کسیکه شاهدی داده شده بود بر او و بعد از ان مسلمان شدند آن دو شاہد پس قاضی حکم نکند بآن گواهی ایشان که در حال نصرانی بودن ادا کرده بودند پس اگر باز گردانیدند گواہی خود را پس از مسلمان شدن پس قاضی برسد تزکیه کننده مسلمان را احوال ایشان ارعادل کردندانا دازمسلمان شده بود کن کند قاضی گواهی ایشان زیراکه تعدی کردن اول معتبر