Page 433

جلد دوم ۴۳۰ کتاب الشهادة فی اسلامه وشهد اخران انه اسلم ولم يستثن فی ایمانه تقبل الشهادة علی اثبات الاسلام (عالمگیری) اگر دو شاهد گواهی دادند که بدرستیکه این شخص مسلمان شده و استثنا کرده یعنی انشاء الله گفته در اسلام آوردن خود و دو شاهد دیگر گواهی دادند که بدرستیکه وی مسلمان شده و استثنا نکرده در ایمان خود قبول کرده میشود گواهی ایشان بر اثبات اسلام اذا شرط علی الظئر الارضاع بنفسها فارضعته بلبن الشاة فلا اجرلها فان جحدت ذلک وقالت ما ارضعته بلبن البهائم وانما ارضعته بلبنی فالقول قولها مع یمینها استحسانا وان قامت لاهل الصبی بینة علی ما ادعوا فلا اجر لها قال شمس الائمة الحلوانی رح تأویل المسألة انهم شهدوا انها ارضعته بلبن الشاة وما ارضعته بلبن نفسها اما لو اكتفوا بقولهم ما ارضعته بلبن نفسها لا تقبل شهادتهم لقيامها على النفي مقصودا بخلاف الاول لان النفی داخل فی ضمن الاثبات وان اقاما لبینة اخذت ببينة الظئر كذا فى الفصول العمادية (عالمگيرى) وقتیکه بدایه شرط کرده شده بود شیر دادن کودک بشیر خود او پس آن کودک را بشیر گوسفند شیر داد پس هیچ مزدی نیست مر آن دایه را پس اگر آن دایه منکر شد از ان شیر دادن بشیر گوسفند و گفت که شیر نداده ام او را بشیر چهار پایان و جز این نیست که او را شیر داده ام بشیر خود پس معتبر قول دایه است باسوگند