Page 43

جلد دوم ۳۸ کتاب الشهاده ولو بشخصها فشهد اثنان عندء انها فلانه لا يحل له ان يشهد عليها در المختار در کتاب ملتقط ذکر شده است که وقتی شخصی اواز زنی را شنید وان را ندید پس دو شاهد نزد او شاهدی دادند که بدرستی همین زن فلانه نام است حلال نیست بر آن شخص را که شاهدی بدهد بران زن قال فی جامع الفصولین حسرت وجهها و قالت انا فلانه بنت فلان بن فلان وهبت لزوجی مهری فلا یحتاج الشهود الی شهاده عدلین انها فلانه بنت فلان ما دامت حیه اذ یمکن للشاهدان یشیر الیها فان ماتت فح یحتاج الشهود الی شهادة عدلین بنسبها و قال قبله لو اخبر الشاهد عدلان ان هذه المقرة فلانة بنت فلان یکفی هذه الشهاده علی الاسم و النسب عندها وعلیه الفتوی (بحر فایق) قال ابو السعود رحم فحصل منه ان الفتوی علی عدم اشتراط رویته وجه المراة (منحة الخالق) در کتاب جامع الفصولین گفته است که زنی دور کرده از روی خود پرده را و بگفت که من فلانه دختر فلان بن فلانم بخشیده ام برای شوهر خود مهر خود را پس شاهدان محتاج نمیشوند بگرای دو شاهد عادل که بدرستیکه این زن فلانه بنت فلان بن فلان است زمانیکه آن زن زنده باشد زیرا که ممکن است مر شاهد را اینگه اشارت کند سوی ان زن پس اگر ان زن مرد در انوقت محتاج میشوند شاهدان بگواهی دو شاهد عادل بنسب انزن و گفته است در جامع الفصولین پیش از محکمه اینکه اگر خبر داد شاهد را دو مرد عادل که بدرستیکه این زن اقرار کننده فلانه دختر فلان است این خبر عادلان کافی است برائی شهاد بنام ونسب انزن به نزد صاحبین رحمها الله تعا و براین حکم فتوی است و گفته است ابو سعود رحمه الله علیه که ازین حکم حاصل شود اینکه بدرستی که فتوی بشرط نابودن دیدن روی زن است برای گواهی دادن و فی الجامع الصغیر شرط رویته وجهها قال و رایت الامام خانی رحمه ا امره‌ها