Page 319

جلد دوم ۳۱۵ کتاب الشهادة مدعی علیه گفته است که این مدعی دو پیمانه گندم باین صفت برای من فرستاد ثابت نمی شود قبض کردن مدعی علیه آن گندم را وذكر في العيون اذا شهد الرد علی آخر بالف درهم وشهدا نه قضاه خمس مائة وقال الطالب لی علیه وما قضانی شیئا والشهود صدقا فى الشهادة على الالف واوا هما فى الشهادة على القضاء تقبل شهادتهما ان عدلا ولو قال شهادتهم بالالف حق وبالقضاء باطل او زورا لا تقبل شهادتهما لانه نسبهما إلى الفسق كذا في المحيط (عالمگيري) و ذکر کرده است در کتاب عیون که وقتی دو مرد گواهی دادند بر دیگری بهزار درم گواهی داد که بدرستی که مدعی علیه ادا کرده است بمدعی پانصد درم آنرا و خواهنده دین که مدعی است گفت که مرا برین مدعی علیه هزار درم است و هیچ چیزیرا ازان بمن ادا نکرده است و شاهدان راست گفته اند در شاهدی خود بهزار درم و خطا شده اند در شاهدی خود بادا کردن پانصد درم قبول کرده می شود شاهدی ایشان بهزار درم اگر ایشان عادل بودند واکر مدعی گفت که گواهی ایشان بهزار درم حق است و با داء پانصد درم باطل یادر و غ قبول نمیشود گواهی ایشان زیرا که مدعی ایشان را بفسق نسبت کرد همچنین ذکر شده در کتاب محيط ولو ادعى خمسمائة فشهد الشهود بالف فقال الطالب انما لى عليه خمسة مائة وقد كانت الفا فقبضت منها خمس مائة وصل الكلام او فصل فشهادتهم الخمسمائة تقبل ولو قال لم يكن لى عليه الاخمس مائة بطلت شهادة هما (قاضيخا) واگر مدعی دعوی کرد پانصد درم را پس شاهدان گواهی دادند برای او بهزار درم پس خواهنده دین که مدعی است گفت که جز این نیست که مرابرا و پانصد درم است بتحقیق مرا برا و هزار درم بود در فتاوی عالمگیری است صفحه ۵ ج ۱۱ مطبوعه مصر ملا محمد فضل ملا محمد کریم ملا سید یار