Page 318

جلد دوم ۳۱۴ کتاب الشهادة آن درین محضر نوشته است ملک مدعی صحیح میشود دعوای مدعی و گواهی شاهد ان او و همچنین اگر گواهی دادند شاهدان که بدرستی که آن مالی که درین کاغذ شرعی نوشته است بر این مدعی علیه ست قبول میشود این گواهی و سبب قبول شدن آنست که شاهد اشارت کرده است بچیز معلوم واگر گواهی دادند ملک چیزی که دعوی در آن است و مدعی و مدعی علیه یک با دیگر ایستگوئی کردند شانه آن چیزیکه گواهی بآن داده شده است همان ملکی است که دعوی در ان کرده شده میباید که قبول کرده شود این گواهی در باره اصل سرای و اگر چه بیان نکرده شده باشد حدود آن این چنین ذکر شده است در کتاب جامع الفصولین والخیر فصل هفتم حكى ان مشایخ البخار رحهم الله تعالى سئلو عن رجل دعوان ار لیست بخراجية واقام بينة على ذلك وشهد الشهود ان ارض هذا حرة اتفقوا على انه لا تقبل هذه الشهادة كذا فى الذخيرة (عالمكيرى) حکایت کرده شده است که بدرستی مشایخ بخارا رحمهم الله تعالی پرسید شده از حکم مردی که دعوی کرد که بدرستی زمین من خراجی نیست و گذرانید شاهد انرا برا و شاهدان او گواهی دادند که بدرستی که زمین این مرد آزاد است اتفاق کردند مشایخ بخارا رحمهم الله تعالی بر اینکه بدرستی که این گواهی قبول میشود همچنین ذکر شده است در کتاب ذخیره ادعى عشرة اقفزة حنطة وشهد شهوده ان المدعى عليه قال این مدعی ده قفیز کندم بدین صفت بر من فرستاده است لا يثبت قبض المدعى عليه (خزانة المفتين) دعوی نمود مدعی دو پیمانه گندم را و گواهان او گواهی دادند بر اینکه بدرستی