Page 302

كتاب الشهادة ۲۹۸ جلد دوم والشاهد فى العقد شاهد فى الحال الى الاصل والمخصوص بالخ البقاء ما سمعت واما فى الدين فالمنصوص عليه عدم القبول قال فى فتح القدير شهد على اقرار رجل بدين فقال اشهدوا عليه فشهدا هذا القدر على لان فقال لا ادري هو عليك الان ام لا لا تقبل الشهادة وقال قبله ادع على اخر ديناً على مورثه وشهدوا انه كان له على الميت دين لا تقبل شهادته حتى يشهدا انه مات ولو مطا لله دين الميت لابد فى القبول من شهادتهما بانه مات وهو عليه احتياطا لامر الميت ولهذا يحلف المدعى مع اقامة البينة بخلافة فى دين الحى فتحيرانهما اذا شهد فى دين الحى بانه كان له عليه كذا تقبل الا اذا سئلهم الخصم عن البقاء فقال الاندرى وفی دین المیت لا تقبل مطلقا الخص،، ذکر شده است در کتاب بزازیه که دو شاهد گواهی دادند برگاه این زن بنگاح داده بود نفس خود را باین مدعی و ما میدانیم که در حال زن این هست یا نه و یا گواهی دادند که این مرد فروخته بود باین مرد این مال را و ما میدانیم که این مال او هست در حال یا نه حکم مرده میشود بنگا عقد و ملک مدعی در حال سبب همراه شدن مانع حال بازماند که شاهدی نکاح و ملک از ان ادده شده و شاهدی ثابت در حال یعنی اگر گواهی دادند بعقد سماعیزان گواهی باقی بودن عقد در زمانه حال ثابت میشود. حاصل این است که آن چبیکه تصریح کرده شده است آن در باره مال همین است که شنیدی آنرا و اما درباره دین پس آن حبیکه تصریح کرده شده در ان قبول نشدن گواهی است ابراج لم مرید در کتاب فتح القدیر گفته است کر دو شاهد گواهی دادند باقرار کردن مردی بدینی پس گفت آن مرد که گواهی داده شاهر را و کنتا گواهی میدن همین تقدمه مردی است این گفتن نکر در مدار میکنید یا انقدر برتو در حلا این استانبول نو د گواهی ایشان گفته است پیران فتح القدیر پیش ازین کم کسی دعوی کرد بر خص دیگر دینی ابر اور دور شخش نگیر و دو شاهد گواهی را در اینکه اینه مردان با سر اور دیی بود قول نبودگواهی نشان تک گواهی بدهند که در شکلا مردود دین براده بود ساسان بدین روز جایز است قبول شدن گواهی از گواهی ادین آن و شاهد با نیکه بدر شیکا و مرده دین او بود برای احتیاط