Page 301

کتاب الشہادة ۲۹۴ ملک بودن ان مال حین مباد ر زمانه گذشته پس حکم کرده میشود باین گواهی در زمانه حال تا زمانیکه معلوم نشده باشد دور کننده حکم یعنی از احال گفته است رشید الدین رحمه الله ذکر کرده این مسئله را که قاضی بپرسند که امروز ملک دست معنی این قول امام رشید الدین رحمه الله است که حلال نیست مر قاضی را اینکه بگوید ایشان را که ایا میدانید که این مال امروز ملک مدعی است آری میشاید مر قاضی را اینکه بگوید ایشانرا که ایا میدانید که بد ستیکه مدعی برامده از ملک مدعی فقط و نگوید دیگر چیزی را گر کرده این حکم را در کتاب محیط گداست عماد الدین رحمه صنف فصول عمادیتی که بنار برین اگر کسی دعوی کرد درینی را پس شاهدان گواهی دادند که بدستی که بود مراین مدعی را براین مدعی علیه اینقدر دین مینیا یدا ینکه قبول شود این گواهی چنانکه قبول کرده میشود درباره مال عین و مانند این مساله است ان صورتی که گر کسی دعوی کرد که بدستی که این من درنکاح جفت مشاہدان گواهی دادند که بدستیکه مدعی بنام گرفته بود او را و تعرض نکردند بنباء حال قبول میشود گواهی ایشان فتوای این یکسا وقتی است که شاهدان گواهی داده باشند بملک درن کا برای مدعی در زمانه گذشته اما اگر گواهی دادند بودن عقار در دست مدعی در زمانه گذشته حکم کرده نمیشود بان گواهی در ظاهر روایت اگر چه بودن مال در دست کسی داسیکند گواهی دادن را برای شاهد درباره ملک بودن ان مال برای صاحب دست قال فی الفصولين ولو ادعی ملک في الماضی و شهدا به فى الحال باتقارا كان هذا ملکی و شہدا انه له لم تقبل في الحصيل كدا لو دقیق كان له و شہدا انه كان له لا تقبل ز تكملة در لمنتقى گفته ات كتاب جامع الفصولين که گوشه دعوی کردیک در زمان گذشته و شاهدان گواهی دادند بان ال برای او در زمانه حال با نیرطریق که مدعی گفت مین مدعی اگر ملک من و گومان گواهی داده که بین پز ملک است وا کر دانی گواهی نشان هم ترین بار مین بین قتول نہیں واگر مدعی دعوی کرد که بدستیکه این چیز از من بود شاهدان گواهی دادند. بین میاز د بود قبول کرده نمیو دانی الوادیه شهدا تھا زوجت هما ولا نعلم انها فى الحال امریقه اولا او شهدا نها باع منه هذا العين ولا ندرى نه ملكه فى الحال لم يقضى بالنكاح والملكي الحالم یوسف