Page 298

جلد دوم ۲۹۲ کتاب الشهادة بان خلاص گردانیدن ضامن است نه رسانیدن با و دین را زیرا که دعوی ضامن فراگیرنده خلاص بودن او را با تو ان داشتن او بر جوع کردن بر اصل دین دارد شاهدان ادگواهی دادند بیقین بعض دعوای او پس قبول میشود گواهی ایشان در ان بعض دعوای او در زیاده از ان ادعی عشرة الاف درهم وشهد اله بمبلغ عشرة الاف درهم لم تقبل لان مبلغ هذالمال مال اخر (سراجیه) وفي العرف ان المبلغ هو القدر فانهم يقولون قبض مبلغ کذا ای قدر کذا لامال اخرفينبغى ان تقبل الشهادة في عرفنا(بحر) مرد می دعوی کرده ده هزار درمها و دوشاهد گواهی دادند برای مبلغ ده هزار درم قبول نمی شود گواهی ایشان زیرا که مبلغ این مال مال دیگرست ولیکن در عرف مردم بمبلغ اند از درا گویند زیر که مردم میگویند که فلان قبض کرد مبلغ چنان را یعنی مقدار چنین را نه مال دیگر را پس میشاید اینکه قبول شود این گواهی شاهدان در عرف ما شهد اعلى دعوى ارض انها خمسة مكاييل واصابا فيها حدودها واخطا أفي المقدار قبلت (سراجیه) و شاهد گواهی دادند بدعوای بینی کیه مدعی دعوی کرده بود که بدرستی که این زمین پنج پیمانه تخم است و رسیدند در بیان حدود آن زمین وخطا شدند در مقدار تخم آن قبول می شود گواهی ایشان وفی القنية ادعى المديون الايصال الى الدائن متفرقا وشهد شهوده با لایصال مطلقا او جملة لا تقبل (بحر) در کتاب قنیه گفته است که دعوی کرد دین داررسانیدن دین را بصاحب دین جدا جدا و گواهی دادند شاهدان او بررسانیدن مطلق بدون بیان انکه یکجا یا جدا جدا بو دیا بر رسانیدن یکجا قبل شود