Page 232

جله روم ۲۲۱ کتاب الشهادة من ديننا ولاحق لنا قبله جازت شهادة الابوين استحسانا ولو قال كنا فضامنه الدين في حيا ته جازت شهادتهما ولاضمان عليهما (قاضيخان) دومرد گواهی دادند برای دومرد دیگر بدینی برمرده بعد ازان گواهی دادند این دو مرد برای آن شاهدان بدینی بر مرده پس آن دو مرد اول کشته یا ابراکرده بو دیم براین آن مرده از دین خود و ما را حقی نیست در نزدا و رو ا میشود گواهی آن دو مرد اول از روی استحسان و اگر گفتند که ما قبض کرده بو دیم دین خود را از مرده در حال زندگانی او روا میشود گواهی ایشان و هیچ تاوانی نیست برایشان احدالورثه اذا اقر بالدين ثم شهد هو ورجل اخر علي ان الدين کان علي فانه تقبل شهادته هذا المقر كذا في خزانة المفتين (عالمگیری) یکی از وارثان وقتی که اقرار کند بدینی بر مرده بعد ازان آنوارث گواهی بدهد با مرد دیگر برانیکه این دین بر مرده بود قبول کرده میشود گواهی این اقرار کننده همچنین ذکر شده است در کتاب خزانة المفتين وان شهد ان اباهما الغائب وكله يقبض دينو ادعى الوكيل وانكر لغر تقبل شهادتها وكذا المراه عدم قبولها في الوكالة من كل من لا تقبل شهادتة للموكل شهادتة ابني الوكيل علي الوكالة لا تقبل وكذا شهادة ابويه واجداده واحفاده كما في الخلاصة (بحر) (عالمگیری) و اگرد و کس گواهی دادند که پدر سیما که پدر غایب ما وکیل کرده است فلان را بقبض کردن دینهای خود و انوكيل دعوى ميكردوكيل بودن خود را یا منکر بو دازان روا میشود گواهی ایشان و مراد گواهی قبول نا شدن دو پسران غایب قبول ناشدن گواهی ست در وکیل بودن وکیل از بهر کینکه گواهی او برای وکیل گیرنده قبول نمیشود گواهی پسران وکیل بوکیل بودن پدرایشان قبول نمیشود و همچنین قبول گواهی پدر و مادر و کیل و پدر کلانان و پسر کلان او در وکیل بودن و چنانکه در کتاب خلاصة الفتاوی آورده است و من وكل جلا بالخصومة في دار بعينها وقبضها وغاب فشهد در شهدی دو مرد که پدر غایب ما وکیل کردست فلانرا بقبض دین های خود