Page 231

جلد دویم ۲۲۸ کتاب الشهادة ابنا للموکل ان اباهما وکل هذا الرجل بالخصومة في هذه الدار وقبضها لا تقبل شهادتهما سواء جحد المطلوب الوکالة او اقر بها (الخ) هذا اذا کان الموکل هو الطالب فانکان الموکل هو المطلوب وقد ادعى الطالب في داره فشهد ابنا المطلوب ان اباهما وکل هذا الرجل بخصومة فانکان الوکيل يجحد الوکالة لا تقبل هذه الشهادة لانها خلت عن الدعوى وانکان الوکيل يدعى الوکاله لا تقبل شهادتهما ایضاً لانهما يطالبانه بالوکالة لا يجحدها لان هذا بينة قامة على الخصم کذا في المحیط (عالمگیری) و اگر کسی وکیل گردانید مردی را بدعوی کردن در سرای معلوم و قبض کردن آن پس آنکس غائب شد پس گواهی دادند دو پسر آن وکیل گیرنده که بدرستی که پدر ما وکیل گردانیده این مرد را بدعوی کردن درین سرای و قبض کردن آن قبول نمیشود گواهی ایشان برابریست منکر اقرار کند مدعی علیه بوکیل بودن آن مرد و یا منکر باشد از ان و این حکم وقتی است که وکیل گیرنده طلب کننده حق و مدعی باشد پس اگر وکیل گیرنده مدعی علیه باشد در حالیکه تحقیق دعوی کند طلب کننده حق و مدعی دران سرای او پس گواهی بدهند دو پسر مدعی علیه که بدرستی که پدر ما وکیل گردانیده این مرد را بدعوی کردن با این مدعی پس اگر وکیل منکر بود از وکیل بودن خود قبول نمیشود گواهی ایشان زیرا که این گواهی خالی است از دعوی و اگر وکیل دعوی میکرد وکیل بودن خود را نیز قبول نمیشود گواهی آن دو پسر خواه اقرار کند مدعی بوکیل بودن وکیل و خواه منکر باشد از ان زیرا که این گوا مانند که گذشته اند بر غیر خصم همچنین ذکر شده است در کتاب محیط ذکر ابن سماعه فيمن جحد في رجل ضمن لرجل مالياع فلاناً من شئی فقال لطالب قد با یعت فلانا بيعاً بالف درهم فجد الضامن ذلك فشهد عليه ابناه انه قد با یعه بيعا بالف درهم جاز شهادتهما وکذلک اذا فایده در گواهی دو پسران ضامن بضامن شدن پدر خود با