Page 220

جلد دوم ۲۱۷ كتاب الشهادة گواهی ایشان ومراد از دعوی درین قول مصنف رح که وصی دعوی میکرد رضای وصی است بوصی بودن زیراکه روا بودن وصی شدن موقوف بدعوی نیست بلکه در قاضی برکت وصی استاد ، کند وقتیکه وصی راضی باشد بآن و علی هذا اذا شهد الموصى لهما بذلك او غيرهما لهما على الميت دين او للميت عليهما دين او شهد الوصيتان انه اوصى إلى هذا الرجل اوجها زهد و برین حکم گذشته قیاس ست اینگر گر گواهی بدهند دو مردی که مرده وصیت کرده باشد برای ایشان بمالی براینکه آن مرده وصی گردانیده است فلان رایا گواهی بدهند دوکسی که ایشان را بر مرده دین باشد یا مرده را برایشان دین باشد باینکه مرده وصی گردانیده است فلان یا گواهی بدهند دو وصی مرده باینکه آن مرده وصی کردانیده ست این مرد را با پس در نیصور تها قبول میشود گواهی ایشان اگر آن فلان بوصی بودن راضی بود واگر راضی نبود قبول نمیشود گواهی ایشان و فی نوادر ابن سماعد رح عن محمد رح في رجلين شهدا ان الميت أوصى الى ابنينا وورثة الميت يقرون بذلك او ينكرون فان كان ابو هما يدعى الوصاية لا تقبل شها دتهما وان بحد الوصاية قبلت شهادتهما هكذا في المحيط (عالمگیری) در کتاب نوادر ابن سماعهم روایت کرده از امام محمد رح درباره دومردی که گواهی بدهند که بدستی این مرده وصی کردانیده پدر ما را و وارثان آن مرده اقرار داشته باشند بآن وصی گردانیدن و یا منکر باشند از ان پس اگر پدر آن دو شاهد دعوی میکرد وصی بودن خود را قبول نمیشود گواهی ایشان واگر منکر بود ازان قبول میشود گواهی ایشان ہمچنین ذکر شده است در کتاب محيط عن محمد رح في رجل مات وترك ما لا واخا وادعى رجل انه ابنه واقام بينة فشهدوا انه ابنه لا يعلمونه ترك وارثا غيره وقضى له بالمال فایده دو موصی لها یا دو دائیان یا دو مدیونان گواهی دادند بوصی گردانیدن آنمرده فلانرا بر دست اگر آنفلان دعوی وصی بودن را میکرد والا فلا فایده دوپسر گواهی دادند بر اینکه مرده وصی گردانیده پدر ما را اگر پدر دعوی میکرد قبول میشود والا فلا فایده د ونفر گواهی دادند که این پسر مرده ست باز اگر آن پسر پیش از قضا اقرار کرد برای ایشان بوصیت یا بدین گواهی باطل نمیشود