Page 184

جلد دوم ۱۸۱ كتاب الشهادة الفصل الثالث فيمن لاتقبل شهادته لعدم المروءة فصل سوم در بیان کسیکه قبول نمیشود گواهی او بسبب بی مروتی او قال فی البحر كلما يخل بالمروة يمنع قبولها وان لم يكن محرما (تکمله) وقيل في تعريف المروة ان لا يأتي الانسان بما يتعذر منه مما يبخسه عن مرتبته عند اهل الفضل وقيل السمت الحسن وحفظ اللسان قال وتجنب السخف والمجون والارتفاع عن كل خلق دنى (فتح القدير) وفي الغايه مجلده وعندی المهجة الدين والصلاح (تکمله) در کتاب بحر این گشته است که هر آن چیزی که خلل میرساند بجوان مردی منع میکند قبول گواهی را اگر چه آن فعل حرام نباشد و بعض علیا در تقیه جوان مردی گفته اند که مروت آن است که آدمی نیاید بفعلی که از کردن آن عذر می خواهد از ان افعالی که اورا کم میکند از مرتبه او نزد اهل علم و عقل و بعض علما گفته اند که جوانمردی روش نیکوس و نگهبانی زبان است و برکنار شدن است از سبکی عقل و بی باکی و دور شدن است از هر خوی و در کتاب غایت آورده است که امام محمد رح گفته است که جوانمردی نزد من دین وصلاه است ولا تقبل شهادة من يفعل الافعال المستحفة (هدايه) وفي بعض النسخ المستخفة أى التي يستخفه الناس فاعلها أبو الخصلة التي يستخفها الفاعل فيفعل ما ما لا يليق (تكلمه كالبول على الطريق الهديه) او بول في الشوارع القبلة او عمل القمر اولی قبول نمیشود گواهی میکند کارهای سبک را و در بعض نسخها بجای مستخفة مستحفه ذکر شده یعنی آن افعالی که مردم سبک میدانند کننده آنرا یا آن خصلتیکه کننده آن آنرا سبک میداند پس ظاهر میشود از با چیزی لایق او نباشه مثل بول کردن در راه یا بول کردن در بازار یا طرف قبله یا طرف آفتاب یا طرف مهتاب او يأكل على الطريق (هدايه) وكذا كل من يأكل في السوق فایده قبول نیست گواهی کسی که میخورد در راه و بازار و گوا نیک برهنه میکند عورت خود را برای استنجا کردن مهر معلم الرجای الی الله که حلقی قیام الدین عبيد الله كوهستاني