Page 163

جلد دوم ١٥٩ كتاب الشهادة على مقالتهما بينة اخدت ببينة المسلم ولو اقام الاخ بينة من اهل الذمة الابن على ما قال ولم يقم البينة لم اجز بينة الاخ فاما اذا اقام الاخ مسلمين على ما ادعى من كفر الميت يقضى بالميراث للاخ كذا فى المحيط والذخيرة (عالمكيرى) وقتيكه مرد مردى و گذاشت سرای را پس گفت پسر آن مرده در حال آنكه آن پسر او مسلمان بود كه مرد پدرم در حال آنكه او مسلمان بود و گذاشت این سرای را میراث برای من و آمد برادر آن مرده در حال آنكه او ذمی بود پس گفت كه برادرم مرد و حال آنكه او کافر بود بر دین من و این پسر او مسلمان است پس معتبر قول آن پسر اوست و مر او راست میراث و اگر هر دوى ایشان یکجا گذرانیدند شاهدان را بر قول خود عمل کرده میشود بشاهدان آن مسلمان و اگر گذرانید برادر او شاهدانرا از اهل ذمه بر آنچه می گفته است و نگذرانید آن پسر او شاهدان را روا نمیکنم شانام برادر او را پس اگر گذرانید برادر او دو شاهد مسلمان را بر چیز یكه دعوی میکرد آنرا كه كفر مرده است حكم كرده میشود بمیراث برای برادر او همچنین ذكر شده است در کتاب محیط قال ابو يوسف رحمة الله تعالى عليه نصراني مات وترك ابنين فاسلم احدها بعد موته ثم اقام نصراني بينة نصرانية انه ابنه فاني اقبل بينته على النسب واجعله شريك ابنه النصراني فى الميراث ولا يشارك ابنه المسلم في نصيبه كذا في محيط السرخسي وكذلك لو ترك ابنا واحد نصرانيا فاسلم بعد مو ابيه ثم جاء نصراني وادعى انه ابن الميت واقام بينة من النصارى فاني اقضى بنسبه من الميت ولا اعطيه شيأ مما فى يد الابن المسلم فان خرج للميت مال كان ذلك كله للمسلم فان مات المسلم وارث