Page 164

جلد دوم ۱۶۰ كتاب الشهادة ورث اخاه يريد به ان بعدما مات الابن المسلم ميراث الميت الذمي للابن الذمى قال ابن سماعة رحمة الله عليه اخالا يكون للابن الذمي حق المزاحمة مع الابن المسلم في هذه المسألة اذا اسلم قبل ان يثبت نسب الابن الذمي اما لوثبت نسبه قبل اسلامه بهذه البيئة كانت له مزاحمة الابن كذا في المحيط (عالمگيري) گفت است امام ابو یوسف رح که نصرانی مرده دو پسر وارث گذاشت پس مسلمان شد یکی از ایشان پس از مردن او بعد از ان شخص نصرانی دیگر گذرانید شاهدان نصرانی را بر اینکه بدرستی من پسر این مرده ام پس بدرستی که من قبول میکنم گو اهی شاهدان را بر نسب دیگر ونز اور ا شریک با آن پسر نصرانی او در میراث و شریک نمیشود با آن پسر مسلمان او در حصه او همچنین دکر شده است در کتاب محیط سرخسی رح و همچنین اگر ان نصرانی مرده یک پسر نصرانی را وارث گذاشت پس آن پسر او مسلمان شد پس از مردن پدر خود بعد از ان آمد نصرانی دیگر و دعوی کرد که بدرستی که من پسر این مرده ام و گذرانید شاهدانرا از نصاری پس بدرستی که من حکم میکنم به نسب او از ان مرده و نمیدهم با و چیزیرا از ان مالی که در دست آن پسر مسلمان است پس اگر پیدا شد مر آن مرده را مالی تمام آن مال مرآن مسلمانر است پس اگر آن پسر مسلمان و مرد وارث میکرداند برادر خود را اراده کرده امام یوسف رح باین قول خود این را که بعد از انکه میمرد آن پسر مسلمان پس میراث آن مرده ذمی مر آن پسر ذمی او ر است گفته است ابن سماعه رح که فخر این نیست که ثابت نمیشود مر آن پسر ذمی او را حق دعوی کردن با آن پسر مسلمان و درین مسئله وقتیکه مسلمان شده باشد پیش از انکه ثابت شود نسب آن پسر ذمی اما اگر نسب او پیش از اسلام آن پسر مسلمان او ثابت شده بود بگذشتن این شاهد ان نصاری ثابت میشود مر او را حق دعوی کردن با آن پسر