Page 134

جلد دوم ١٣٠ كتاب الشهادة كواهي كسیكه ترك ميكند نماز خواندن را بجماعت یعنی اكر ترك ميكرد آنرا از جهت بيباكي مدت يكماه وبغذر بودن امام كه طعن بر او نباشد نه در دین و و نه در حال او واكر تاويل كنده باشد در ترك نماز بجماعت چنانچه عذر داشته باشد به بهتر بودن نماز در اول وقت امام تاخیر میکرد در خواندن نماز و یا عذراین دیكر تاویل شرعی او میكر ساقط نمیشود عادل بودن او بترک كردن نماز بجماعت و همچنین قبول نمیشود کواهی ترک کردن نمان جمعه بعذرعذر شرعی پس بعضی از علما رحمهم الله تعالی کسی است که ساقط میکند عادل بودن او را بیکبار ترك كردن نما زجمعه امام حلوانی رد و بهمین قول فتوی است و بعض از ایشان كسی است که شرط كرده ست با ترک کردن انرا متدامام سرخسی رد و قول اول قوی است از روی دلیل لیکن بیشتر روایت که در اعل از امام سرخسی که بدرستی حكم كردنات شدن عادل بودن كسی باختیار كردن كناه کبیره محتاج است بظاهر شدن فسق ازانكس این حكم تا قبول كواهي ان ترك كنند نماز جمعه وقتی است که ترک میکند نرا از جهت سیباکي وبني خواهش بودن نماز جمعه به خیره شرعی انا وقتیکہ ترک میکرد نماز جمعه را از جهت بارى يا از جهت دورى اه و یا از جهت تا ويل شرعی چنانچه فسق میكرد با مام بسبب كردن او كناه كبيره را و یا نسبت میكرد امام را بكمراهي باطل نميشود عادل بودن او تقبل شهادة الاقلف لا اذا تركه استخفافا بالدين (هدايه) وهو الكبير الذي ترك الختان بغير عذر (قاضيخان) وبه نأخذ البحر فانكان يعرف ان الختان سنة الاانه ترك الختان لخوف على نفسه لا تبطل عدالته وتوكل ذبيحته لان اباحة الذبيحة تعتمد الملة وانه يعتمد ملة التوحيد (قاضيخان) وتجوز صلوته وامامته وعندناهو سنة لماروى عنه عليه السلام انه قال الختان للرجال سنة والنساء مكرمة (فتح القدير) اجماع المحتوي هاله قال الحلو آئى كان النساء يختن في زمن اصحاب رسول الله صلى الله عليه وسلم ولم نقد رواك الحنا وقتا معلوما وقد رو للتاخرون واختلفو والمختاران اول وقته سبع سنين وآخره اثنا عشر كذا فى الخلاصة (بحر)