Page 40

برخدا ثنا است سیمی از برای الله عالم گویم است بند بند این رساله مقطوع وموصول هم میداند و اینها بر دو نوع است چنانکه میگوییم یکی طبعی است ودیگری صناعی است در روی صناعی است و جواز خداوند جل شانه ان را تعبد واله مقطوع میایند و این است در یهود در مقطوع نمانی ـ و باقی مواضع موصو است درین ثانی بود لفظ تعبدو یعنی الا تعبد و بدون نون نیز شیر کن است و شترک ید خلت ای کتا قبل تغلوا هم تقولوا هم اقول آمد تمام مكتة صرف ان از ما بود مقطوع در روزی جوا گر بود مفتوح هریش نیست بی جی عروه عن زما مقطوع کر دو گز هوا بعد زاین و ان لا اشرک ـ و ان تثبت شده و ان لا تشرکین قطع من تا در نساء و روم شد بی خیلات ان لا تدخلی مطلقا مقطوع است و ان لا يقولوا شد خلاف از سورۀ اهل نفاق ای مقطوع در بعضی موصول میشن ابن تا در سوره هم این مر دو وجه جایز گیر در بعضی مواضع سابق بیان شد که نان لام و قیاس اور قرارت با خل است رسم بوقتی دیدگان به امام قطعی کنند با شبت مصاحف یعنی ان لا تعلوا علی الله ـ و ان لا اقول و ان لا اقول نیز مقطوع است تمام شد مواضع عشره ـ و حرف ان ما که همزه اش مکسور باشد در سورۀ رعد مقطوع است فقط یعنی ما من بنده و مانور نوشته میشود و در باقی قرآن مجید موصول تحریر میگردد ۳۷ نون است یعنی ابا بکسر همزه بدون یعنی که همزه مفتوح باشد در همه مواضع موصولست و مقطوع ندارد مثل انا بفتح همزه و عن ما هما مقطوع است و اگر ہوا بعد از عن نباشد موصول شلاتها پس جاۀ انمای موصوله در نساء و روم مقطوع است با تفاق مصا حت