Page 29

۲۶ دشمن از قوت نیروش بپچید در هم کوه از قدرت بازوش غبار آرد با هست در فهم و فراست چو غفیری بین گشته در عقل و فطانت چو ارسطو حیا در شبانخو ویش حبل بشاهان قدیم در نسب سلاله اش ختم بنعم الابرار پیش مهرش دو خور هر دو چو روز قمتام نزد چهرش دو جهان بغز به چیزیست ابکار در کرم حاتم و در دانش و فهم وحید در سخن ثابت و در عقل چو ابن عمار در که رزم چو بحریست که جوشد در هم در که خرم چو کوهیکه نجبند ز وقار عقل وی مرغقول است و و شد برجشه علم او فخر علوم است که باشد معیار هر که در حصن حصینش رو از عجز و نیا شود از جملهٔ آفات دو گیتی بکنار از ره علم دوستی که جبلی است و را گنجها صرف نموده بکتاب اخبار میهم از فرط کرم باز کند مدرسه بعلومیکه رواج آمده و یرا بازار قدر دان است ز فضل و هنر انسان سرس یادگاریت ز شاهان سلاطین کبار چونکه که شدم از گفتهٔ آنشوخ سخن جستم از جای که مداحی شه سازم کار برگرفتم ورقی کاغذ در افکاری بکر در نوشتم پی توصیف شه ایند اشعار شکر لله که زالطاف خدای دادار کابل از همت شاهانه شه شد گلزار