Machine transcription
۱۳۹
خوش گشت ونعرهای مستانه زدن گرفت. وبعدازان که
دریای باطن شیخ بیارامید وموج بحروجد وحال فرو نشست
مردحلوائی گفت ای عزیزـ ماحلوای صورت از تودریغ نمیداریم
آنچه از معنی درین محل برتوحل و واشده از مادریغ مدار مصرعه
بحشال شیرین شکرریزی کن
شیخ فرمود که دنیای دون وحریصان و طلبکاران او دین
طاس عسل برمن عرض کردند ملهم غیبی بمن گفت این طاس
دنیادان ـ واین عسل را نعمتهای آن ـ واین مگسانرا معیت
خواران ـ وآنها که برکنارۀ طاس نشسته از فقیران قانع ـ که بابن
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
