Page 41

نسخه ٢ ضياء المعرفه صفحه ٣٤ پیدا شد و گرم و خوشحال بجانب شهر اسب میراند و ابیات عشق میخواند در دره معروفی که در بنده مؤلف حاضر بود بطرف سوار نگاهی کرد وی همان داد بی اختیاری خندید بنده او را پرسیدم گفت این سوار را که می بینید نامش فلان است از چهل پیش تا کنون سه رجا برای خود در رسل سبب خریده ومن یک یک را بسرقت برده ام و حال انکه قوه نگهداری یک اسب هم بیشتر ندارد حال می بینم که او باز درا را اسب سواری است و با کمال خوشنودی غزلخوان دران مقصد طی می نماید و من باز در پریشان حال ان بیامونی می روم نگارنده را از حماقت و عبرت شخص سارق خوش امد واورا از دزدی ملامت دادم نسته فورا بحل چی باو حواله نمودم وبا و گفتم بر خاطب از رازق رزق کن و پیش طمع بمال مملکت مردم شتاباش روزی از حق جوی نی از بنده شغل خود را فعل شیطانی کین تنی تا هدایت رزق بخشدت یحیی باب هشت رو بکشای همی حکایت در افغانستان دو نفر از بزرگه زاده گان اهل سنت بشخص قلندری گرویده و با وستجادی ورزیده بودند در ته دستش احترام فوق العاده منظور میداشتند نگارنده نیز با انها الفت باستجادی داشتم بعضی اوقات که با یکدیگر مشغول صحبت دیگر حکایت بودیم پخته ان بزرگان بکرالمطره از دیده دوستانی که از شاخیش بدین دو بسته بود بنیادی نمود و گاهی بنظر ناپاک لذت جوانی انجمال با یک ان در رقص میبرد بنده مؤلف انچه از راه دوستی در رفیق جوان بتجربیه را نصیحت میکردم که این حرکه لا ابا قابل بزم شمانیست با هجو و در مذهب و شعار و سمت ما کینه برابر هر سگویه خلاف و تمام دغادق ان و مسلک نظر لاف و گزاف است ان دو ساده و صاف طینت میگفتن لا حول و لا پس ما که در تمام علوم است این قلندر را ولی میداند ما بهر با و معتقد و مریده شده ایم مؤلف که آنها را فرائفته ان لا ابا و مد هوش غیای خالی دیدم پرسیدم این مرشدتان در اینک داعیه نظر را در است دیگر چه حسن دارد گفتند جابجائی کشته است گفتم فقیر نیز چند شهری از جاها شرق دیده نشانی فضح ان ها در از این قلندر میپرسم بنم راست میگوید یا دروغ گفتند بسیار خوب در ان اثنا قلندر چون سر خر پیدا شد گفتم قلندر بابا گفت بلی آقا مؤلف در این ایام که پا به این فقر گذاشته ای سیر کدام مملکت را نموده قلندر قربان سرت فقیر کل جهان کشته ام از هر کجا بخواهید پرسان کنید تا مشبع آنرابیان نمایم مؤلف غیر از مشهد که ام وطن است قلندر اصل من از قندهار محله ده خواجه مؤلف در چند سالکی از وطن حرکت نمودی قلندر آقا در دوازده سالگی از خانه برابرم مؤلف چون میخواستم کذب اور اثبات نمایم کاسیه از آلو بالوئی که بادرده بودند و صرف شده بود دانهای انرا میان سینی در میان بود فورا دوازده دانه را برداشته بکار خالی ریختم و پرسیدم اول بکدام شهر سیاحت رفتی گفت اول اقا در شکار پور مستانه و در ان ایکا بودم مؤلف دو دانه دیگر کاسه ریخم و گفتم دیگر کجا رفتی گفت آقا از سنجا رفتم بملتان در سال انجابورم مؤلف بیت غرضیکہ پنجا سه دانه دیگر بکاسه انداختم و طوری که خود او ندانست عمار ها شصت برسد بعد پرسیدم دیگر کجا رفتی گفت آقا از انجا بغیر سر فتم و دو سا انجایویم دو دانه دیگر اندام و گفتم دیگر کجا رفتی گفت به هلی شش سال بودم می شش دانه دیگر بکاسه انداختم و پرسیدم دیگر کجا راهی ده گفت آقا در بنارس هم یکسال بودم گفتم بسیار خوب ودانه بکاسه گذاشتم و مخته تمام ما عظم هندوستان اسرحد وقتی بنجاک چه درود کوه اول سیا مملکت عثمانیست دانها را او با تو تمام شده بود گفتم به من سنرات سیاسی هندوستان تو اینشماره میدم دوست و هشتاد دار شد دیگر کدام مماست یکسال بود بسلا مؤلف در خفا کشکوی تعداد دانها را مینمودیم و او میکفت حالا هم بکر بیامین بکوه و سمرقند تات روس ایران و توران می بافت و عجب اینک او شتر سن چهل سال بیشتر نداشت بعد از این ثبوت کذب او استجا ما با ننویر اوانی