Page 246

نسخه ششم سراج الوقایع صفحه ۲۳۹ سپاهیان را بجر قشق باحت اما رستم خان ژنرال امیر عبدالرحمن خان از هرات مامور بمیمنه شد و عمله خام در ان شهر زود دکرد و سپاهیان را بمواعید امیر عبدالرحمن خان امیدوار نمود و شربت علیخان را دستگیر کرده بطرف هرات فرستاد بعدش مراسله منضرم رساله کابلی او راکشت و انخیر گرفتار ی شربت علیخان هم قدمت امیر افزود از انطرف امیر عبدالرحمن خان لشکری در تخاف چهار فوج رساله و نه فوج پیاده نظام وشش بیرق خاصه دار دلیت و چهار عراده توپ از راه با میان مامور ذبیح و صیبرکبرگا سردار محمد اسحق خان نمود در تحت ریاست جنرال کثال خان و کما ندان عبد الحکیم خان و جنرال فیض محمد خان و کرنیل حاجی خان و کرنیل عبد الحیات خان که صاحب منصبان عساکر مذکور بودند و هزار سوار از نظامی و ملکی مقدمته الجیش فرستادند و سپاها چند روز متعاقب آن چهار فوج پیاده نظام از سپاه خاصه حضور مع دوازده عراده توپ در تحت رساله که عبارت سخت فرمان محمد حیدر خان از هشتصد سوار باشد مامور محاربه سردار محمد اسحق خان نموده از کابل روانه داشت اما مقدمته الجیش اردوی بزرگ سپاه امیر نایب سالار و شیرمحمد خان عبدالرحمن خان در نقطه دشت سفید بسی فرسنگی کابل با طلایه سپاه سردار محمد اسحق خان تلاقی کرده محاربه سختی نمودند جنرال از تبع کابل کرماید پس از کشتار زیاد طرفین که اردو ی بزرگ رسید عساکر سردار محمد اسحق خان با کمال شقاوت یکی از قلعه جات را سنگر قرار داده فتح است خود را متحا نمودند و از آمدنت سپاه امیر عبدالرحمن خان بلا ممانعت بسمت ترکستان عبور نمودند هم در آنروز با اشیره الله اما نجم الدین خان جنرال با سردار عبد الله خان طوخی را از چشمان و فته قلن که حاکم آن نقاط بود با چهار هزار سپاه پیاده و سوار و مامور امداد و پیوستن سردارها در خان کتر یابه بلشکریان ال نمود سردار مزبور با سپاه مذکور بعجله زیاد حرکت کرده عازم محل ماموریت خود شد و اردوی عساکر امیر عبدالرحمن خان سردار محمد اسحق خان دراین یوم ۱۶ محرم در نقطه میگت بیکه بکر پیوستند و بتاریخ ۲۲ محرم بدره غزنی لک سه فرسنگی تاشقرغان با سپاه سردار محمد اسحق خان رو برو دستگیر شدند شده بجنگ شروع کردند و توپخانه طرفین بجانب یکدیکر بنای آتش فشانیرا گذاشتند ( لمؤلفه) در ان دره لشکریان استند زجا از پی رزم هم خواستند بآرایش لشکری بشمار سپهدار کابل ز همت بیار بر اراست توپ و بر افراش جنگ که با پیش فتح اند راید بجنگ ز تیغ و تفنگ اندران رزمگاه زمین گشت رخشان تر از مهر ماه سران سپه را ز فریا د کوس زغ لاله گون کشت چون پیر خروس دلیران کابل زمین همر یکی نماینده پیش از اندسی یکی شجاعان فوج همه غازان سیام همه در پی نیکنامی روان مهیار اسر سکت و جدال چوتشینه جو یای آب زلال در آنسوی صاحب دل کا مگا سپهدار افواج اسحق خان صفی بست بالشکری کینه خواه بدشمن شد از هر طرف سد راه صف ارائی آن سپاه گران در افگند شوری بنام آوران سوار و پیاده چو شیر و پلنگ مسلسل روان رو بمیدان جنگ علمان ز هر سو بر افراختند بیکدیگر هم اسب کین تاختند نخستین ز انبوه جیش یمین درآمد سواری چو شیر عرین بهیکل قوی تر ز دیوان قاف طلبکار هم رزم اندر مصاف بدستش یکی تیغ چون آفتاب ستی بگر نیل افراسیاب میان دو لشکر بمیدان ستاد زبان را بهل من مبارز کشاد بگفتا که ای افسران امیر بیائید میدان پی دار و گیر منم نوکر مستخلص اسحق خان با قبال او کشته ام هم چنان بده خواه او عازم هر جنگ که کوبم سر شش را بسنگ ز لطف خدای جهان آفرین که بستم اکنون به پیکار و کین نتابم رخ از جنگ نام آوران بترسم ز خیل سپاه گران شما را بود عهده رحمن امیر رسو دارد دهر صغیر و کبیر هر انکس بود مایل جنگ من در آید بمیدان بآهنگ من گذار د قدم در نصف کار زار ہنر ہا بگیرید ز مردان کار ز صاحب دلان سپاه امیر نشد کس بمیدان لجا داره گیر مگر