Page 31

صحنه ششم (در درب قلعه) حلمی: (دروازه قلعه را می کوبد) چرا باز نمیکنند؟ آیا داخل این قلعه کسی نیست؟ (مجدداً به شدت درب را می کوبد) آیا خواب پیر مردان همینقدر سنگین میشود ...؟ باید اندکی مکث کنم ... آیا او نه گفته بود که اگر زنده و فاتح باز گردم درب قلعه سر راست بروی من کشوده خواهد شد ...؟! آیا من زنده و فاتح نیامده ام؟ آیا این همان قلعه سعادت من نیست؟.. چرا باز نمیکنند؟! (بدرون قلعه سنگی می افگند) حالا هم صدائی شنیده نمیشود ... آیا بجائی رفته اند؟ (مجدداً سنگی می اندازد) صدای پای است ... نزديك میشود ... قدمهای آن جوانی بطرف من می آید .... پیر مرد نمیتواند باین قدمهای تند بیاید. آه چرا نمیتوانم بدانم کیست ...؟ بلی، بیدار شدند ... آیا درین لحظه متوقع ورود من نیست؟ عینو اگر تو باشی برای من چه سعادت بزرگی استـ من یقین دارم که تو نیز مرا مانند سعادت خویش استقبال میکنی ... فردا افسانه های دلیری من ترا شاد خواهد ساخت...خداوندا! درب سه قلعه را به نیروی جوانی و قدرت شهامت کشودم درب این قلعه را بروی نیاز های من باز کن ..! اینجا آغوش سعادت بروی من باز میشود آغوش پیره مردی که چون فرزندش مرا دوست دارد ... آغوش محبوبی که او را از جان دوست دارم ... آه، بین الظلمو عین تاریکی و روشنی را بهم آمیخته است ... آیا خواهم توانست پیش از طلوع خود را به اردو برسانم؟ (از پشت دروازه صدای زنی جوانی شنیده میشود) کیست و کی را میخواهد؟ حلمی: این من هستم کسی که بصدای تو آشناست... عینو: من نمیدانم تو که هستی و کرا میخواهی ... حلمی: دروازه را باز کن ... این من هستم آیا صدای مرا نمی شناسی؟ کاکا کجاست؟ عینو: کاکا سه ماه پیش مرده است تو که از مرگ او خبر نداری چطور میتوانی دعوی آشنائی کنی ؟ ! (۲۰)