Page 605

(٥٦٠) فصل (۱۳) يمين الدوله بهرامشاه بهرام شاه پسر مسعود پسر ابراهيم پسر مسعود پسر سلطان محمود پسر سبکتگین چون برادر را گرفتار نموده بقتل رسانید بیاری دولت بیگانه بر تخت غزنه جلوس نمود واو نخستین پادشاهی بود از این خانه واده که سلجوقیان در روز کار او غزنه را گشودند وبا نچه سالیان دراز در جستجوی آن بودند کامیاب گردیدند چون وی باین آئین برتخت نشست سید حسن غزنوی شاعر معروف آن روز گار قصیدهٔ فتح انشاد نمود و گفت : منادی بر آمد ز هفت آسمان که بهرام شاهست شاه جهان در حقیقت روز جلوس او روز سقوط غزنی و بد بختی آل ناصر بود . ولا بد همین اطاعت وی به سلجوقیان و تصرف آن ها در ولایت غزنی و انیازی شان در کار سلطنت است که حکیم بزرگوار ابوالمجد مجدود سنائی باین قضیه تعریض نموده و به بهرام شاه گفته است : ملك چون بوستان بخندد خوش تا نگرید سنان چون آتش یکن از خون دشمن آل وده تیغ های نیام فرسوده من نگویم که تیغ بر دون زن گردن گرد نان گردون زن خصم خود را به تیغ بر در پوست که دو سر در یکی کله نکوست ننگ باشد یکی جهان و دوشاه عیب باشد یکی سپهر و دو ماه و همین آوردن ترکمانان سلجوقی بود که حکمداران غور بروی خشم گرفتند و در این گیر و دار شهر زیبای غزنی ویران گردید و دودمان غزنویان به کلی از پادر افتاد بهرامشاه پادشاهی علم دوست و شعر پرور بود و نویسندگان و شعرای بزرگ کتابهای خود را بنام او تالیف کرده اند حدیقه حکیم ثنائی و کلیله دمنهٔ بهرامشاهی از این جمله است حمدالله مستوفی لقب او را