Page 604

(٥٥٩) زهردی آنچه کرد امسال در غزنین و در کابل نکرد اندر عجم رستم نکرد اندر عرب حيدر هزيمت كرد شاهی را بهم برزد سپاهی را که حاکی بود از ان گیتی ز کاخ ایرج و نوذر در او گرگان با دندان و دامانشان همه رویین در او شیران با چنگال و چنگال همه خنجر همه همزاد اسب وزین همه همر از رزم و کين همه آشوب ملك و دين همه بنياد شور وشر میان بسته به جنگ و كين دو لشکر بر در غزنین از آن سو لشکر صفدر از این سو لشکر صفدر ز بخت آمد بيك ساعت زچرخ آمد بيك لحظه غنيمت بهر اين لشكر هزيمت قسم آن لشكر شه غزنین گریزان شد مصافش برگ ریزان شد عدو افتان و خیزان شد بدشت و وادی كردر دچهارم بطن داودی زپنجم بطن محموی ولايت بستد و بگرفت گنج وملك او بكسر دی و بهمن زسرما بقعۀ غزنين چنان باشد که گردد باد چون سوهان و گردد آب چون مرمر هوا از ابر چون را یات عباسی سیه باشد بود چون رايت مصری سپید از برف كوه و در چو گشتی چيره برغزنی کشادی قلعهایی را همه پر جامۀ ديبا همه پر گوهر و پر زر به شعر فتح غزنین بنده شايد گر سر افرازد كه شعر فتح غزنین را همی شاهان كشند از بر بود بيشك سزا وار چنين فتحی چنین شعری که بر خوانند و بپسندند و بنویسند در دفتر