Page 574

(٥٢٩) با وصف این مزایا که شمردیم و با آنهمه دلاوری ها بزرگ ترین عیبی که داشت ویرا نا کام نمود و حتی سلطنت غزنه را بر باد گردانید خودرأیی وغرور او و بدگمانی وی درباره مردم بود . وهمین علت بود که در آخر تنها ماند و هیچ کس به وی اعتماد نکرد و دستگیری ننمود . بوحنیفه اسکافی شاعر بزرگ غزنی مسعود را بکار هایش ملامت کرد و این قصیده راوقتی که او از دندانقان شکست خورد انشانمود: شاه چودل بر کند زبزم و گلستان آسان آرد بچنگ مملکت آسان وحشی چیزیست ملک و دانم از آن این کو نشود هیچگونه بسته باحسان بندش عدلست و چون بعدلش بندی انسی گیرد همه دگر شودش شان کیست که گویدترا مگر نخوری می می خوروداد از طرب زمستان بستان شیر خورو آنچنان مخور که بآخر زوشکیبی چو شیر خواره زپستان شاه چه داند که چیست خوردن و خفتن وین همه دانند کودکان دبستان شاه چودر کارخویش باشد بیدار بسته عدو را ببردز باغ به زندان مار بود دشمن و نکندن دندانش زو مشوا یمن اگرت بباید دندان از عدو آنگه حذر بکن که شود دوست وز مرغ ترس آنزمان که گشت مسلمان نامه نعمت زشکر عنوان دارد بتوان دانست حشو نامه ز عنوان شاه چو برخود قپای عجب کند راست خصم بدردش قبا به بند گریبان غره نگردد بعز پیل و عماری هر که بدید است ذل اشتر و پالان مرد هنر پیشه خود نمیاشد ساکن کزپی کاری شده است گردون گردان ما مون آن کز ملوك دولت اسلام هرگز چون اوند بد تازی و دهقان جبه از خز بداشت برتن چندانك سوده و فرسوده گشت بروی و دهقان مرد ندما را از آن فزود تعجب کردند ازوی سوال از سبب آن