Page 565

(٥٢٠) که شانزده اسپ در این يك منزل در زیر وی بمانده بود و تر کوچه حاجت بدم می آمد و اسپان مانده را که قیمتی بودند بر میکرد من چون در رسیدم جوقی مردم را دیدم آنجا رفتم وزیر بود و عارض بوالفتح رازی و بوسهل اسمعیل و جمازه میسنجند چون ایشان مرا دیدند گفتند مان چون رستی باز نمودم زاری های خویش و ماندکی گفتند که بیا تا برویم گفتم نمی مانده اند بعلی فریاد بر آورد که امیر رفت ایشان نیز بر فتند و من بر اثر ایشان بر فتم و من نیز امیر را ندیدم تا هفت روز که مقام در غرجستان کرد چنانکه بگویم جملة الحدیث و تفصیل آن بباید دانست که عمرها بباید روزگارها تا کسی آن تواند دید و در راه می راندم تا شب دو ماده پیل دیدم بی مهد خوش خوش میرا ندند پیلیبان خاص آشنائی من پرسیدم که چرا باز مانده اید گفت امیر به تعجیل رفت راهبری بر من کرد و اينك ميرويم گفتم با امیر از اعیان و بزرگان کدام کس بود گفت برادرش بود امیر عبد الرشید و فرزند امیر مودود وعبدالرزاق احمد حسن و حاجب بونصر و بوسهل زوزنی و بو الحسن عبد الجلیل وسالار غازیان عبد الله قراتگین و برانروی حاجب بزرگ و بسیار غلام سرای پراکنده و بیگتغدی با غلامان خویش بر اثر ایشان من به بن پیلان میراندم و مردم پراگنده میرسیدند و همه را بر زره و جوشن و سپر و ثقل بر میگذشتم که بیفگنده بودند و سحرگاه پیلان تیزتر براندند و من جدا ماندم و فرود آمدم و از دور آتش لشکر گاه دیدم و چاشتگاه فراخ به حصار بر کرد رسیدم و تر کعمان بر اثر آنجا مانده بودند و به حیلتها آب بر کرد را گداره کردم امیر را یافتم سوی مرو رفته با قومی آشنا بماندم و بسیار بلاها و سخت ها بر روی من رسید پیاده با تنی چند از یاران به قصبه غر جستان رسیدم روز آدینه شب نزدهم ماه رمضان امیر چون اینجا رسیده بود مقام کرده بود دو روز تا کسانی که در رسیدنی اند در رسند من نزديك بو سهل