Page 564

(٥١٩) بدو باز آمد وغلامان تازيكان با امير بيك به ایستادند وجنگ سخت کرده از حد گذشته وخاصه حاجبی از آن خواجه عبدالرزاق غلامی دراز بالا نامدار مردی تر کمان در آمد و اورا نیزه بر گلو زد و بیفکند و دیگران در آمدند و اسب وسلاح بستدند وغلام جان بداد و دیگران را دل بشکست وتر کمانان وغلامان قوی در آمدند و نزدیک بود که خللی بزرگ افتد عبدالرزاق وبونصر و دیگران گفتند زندگانی خداوند دراز باد بیش استادن را روی نیست با میرالد حاجت جامه دار نیز بتر کی گفت خداوند اکنون بدست دشمن افتد اگر رفته نیاید و این حاجب را از غم زهره بترکید چون به مرور و در سیدند. امیر به تعجیل براند و راه حوض گرفت وجوی پیش آمد خشك هر که بر آن جانب جوی بود بدست افتاد و هر که برین سو از بلارهای بدید ومرا که بوالفضلم خادم خاص باده غلام بحیله ها از جوی بگذرانیدند و خود بتاختند و برفتند و من تنها ماندم تا ختم بی دیگران تابرا ب حوض رسیدم یافتم امیر را آنجا فرود آمده و اعیان و مقدمان روی بد آنجا نهاده و دیگران همی آمدند و مرا گمان افتاد که مگر اینجانات خواهد کرد ولشکر را ضبط کرده وخود کار از این بگذشته بود کار رفتن میساختند و علامتها فرو میکشادند و آنرا میماندند تا کسانی از اعیان که رسیدنی است در رسند وتا نماز پیشین روز کار گرفت و افواج ترکمانان پیدا آمدند که اندیشیدند که مگر آنجا مقام بدان کرده است تا معاودتی کنند امیر رضی الله عنه بر نشست با برادر وفرزند وجمله اعیان و مذكوران و منظوران و گرم براند چنانکه بسیار کس بماند در راه و راه حصار گرفت و دو مرد غرجستانی بدرقه گرفت و تر کمانان بر اثر می آمدند و فوجی نمایش میکردند و دیگران در غارت بنه ها مشغول و آفتاب زرد را امیر به آب روان رسید حوضی سخت بزرگ ومن آنجا نماز شام رسیدم وامیر را جمازگان بسته بودند و بجمازه خواست رفت