Page 532

(٤٨٧) باوی همراه کرد و عبدالجبار پسر خواجه احمد از گرگان مراجعت کرد و دختر با کالیجار را به نیشاپور آورد و سلطان جشنی ملوکانه بپا کرد و در کوشکهای حسنکی مراسم عروسی بعمل آمد . ترکمانان در این هنگام خبر آوردند که ترکمانان به هیچ حال آرام نمی شوند ومخصوصاً از روزیکه شنیده اند که پسر نعمیر ترکمان بخونخواهی پدر خود از بلخان کوه بالشکری گران به بیابان فرود آمده سلطان اندیشه مند شد و در صدد آن بر آمد که ترکمانانی را که در حدود هرات اقامت دارند بر اندازد و ترکمانان نواحی ری را نیز بپوسهل حمدوی وطاهر دبیر فروگیرند واز این خیال بنامه های مخصوص طاهر دبیر و بویهیل را آگاه نمود . هنوز مسئله ترکمانان به نتیجه نرسیده بود که قضیه احمد نیالتگین سالار هندوستان وقاضی شیرازی کدخدای آنجا بسلطان رسید و این واقعه چنان بود که سپهسالار احمد با قاصی موافقت نداشت و نمیخواست که قاضی که مرد بیگانه و دور از کفایت سرداریست در امور سالاری هند مداخله نماید وخودرا بدربار غزنوی از همه مقرب تر میدانست وحقیقتاً سالاری دلاور وجنگجو و نامور بود وبدربار محمود فوق العاده قرب ومنزلت داشت و خوی سلطان را بیشتر از دیگران دریافته بود و معناً وجسماً باسلطان شباهت داشت حتی وی را عطسه محمود می گفتند . قاضی شیرازی کدخدای هند در صدد آن بود که مسعود را بروی مشتبه سازد و آن سالار جنگی را از پادرا ندازد سپهسالار هند به دسائس وی وقعی نمی گذاشت وبکار سالاری دلگرم بود و بربنارس لشکر کشید و آن شهر را تصرف نمود مع التأسف قاضی موقع یافته به سلطان انها کرد که احمد درمقدار خراج خیانت کرده وباترکمانان ساخته خلاصه بهر نحوی که توانست سلطان را