Page 514

(٤٦٩) زیارت باز نیائیم حاضران دعا کردند و از آنجا راه صحرا گرفت و به افغان شالی رفت و ده هزار درم به تربت سبکتگین صدقه داد. (۱) و روز سه شنبه ۲۰ جمادی الاخر بباغ محمودی رفت و امرداد تادیوان ها آنجا میکشند و کارها برقرار شد و انتظامی در امور واقع گردید و مردمان آرام شدند و در سایهٔ جهان بانی خلف الصدق سلطان فقید و سالار ملی وقاید محبوب خود با اطمینان خاطر به سر می بردند. اما دیری نگذشت که دسیسه کاران غرض آلود دربار کار را واژونه کردند و میانه سلطان بزرگ و رعایای و فادار اور ابر هم زدند و بنیادی را که بر دل ها و آرزوهای مردم قرار داشت متزلزل کردند خواجه بزرگ و دیگر خیر اندیشان و پروردگان نعمت این دودمان با حشمت چندانکه مانع شدند مفید واقع نشد و کار بدانجا کشید که سلطان در اثر پیشنهاد بوسهل زوزنی و امثال او امرداد تا هر چه در روزگار امیر محمد به مهتران و کهتران داده بودند بازستانند و بیست گانی عساکر را تا پایان سال ندهند که در خزانه ثروتی اندوخته شود. فرمان سلطان انجام شد اما خوف و هراسی در دل ها تولید نمود و روی مردم را از سلطان بگر دانید. و در روز شنبه نهم رجب سیل سختی برخاست و پل غزنی را که در حدود افغان شالی و از بناهای استوار و نفیس غزنی بود خراب کرد و تا حدود بازار سرافان رسید و خسارات مدهشی بمردم وارد نمود بیهقی داستان آمدن این سیل را سخت نیکو نوشته و چون این داستان حاوی مطالب سودمندی در بارهٔ شهر غزنی و آبادانی آنست آنرا در این جا نقل می نمائیم. (۱) کلمه شالی را با رسم الخط اصلی آن تنها مرحوم ادیب پشاوری در کتاب بیهقی ضبط نموده و این کلمه بمعنی یادگار و شعار افغانست بابر وابو الفضل از ان شرح داده اند آقای نفیسی که آنرا به معنی شالی زار گمان برده مورد ندارد زیرا اصلاً در هوای غزنی برنج نمیشود.