Page 515

(٤٧٠) روز شنبه نهم ماه رجب ٤٢٢ میان دو نماز بارانکی خرد خرد می بارید چنانکه زمین تر گونه میکرد و گروهی از گله داران در میان رود غزنین فرود آمده بودند و گاوان به الجا بداشته هر چند گفتند از انجا برخیزید که محال بود بر گذر سیل بودن فرمان نمی بردند تا باران قوی تر شد کاهل وار برخاستند و خویشتن را بپای آن دیوارها افگندند که به محلت دیه آهنگران پیوسته است و نهفتی جستند و بران جانب رود که سوی افغان محال است بسیار استر سلطانی بسته بودند درمیان آن درختان تا دیوارهای آسیا و آخورها کشیده و خر پشته زده و ایمن نشسته ... و این پل بامیان در ان روز کار بر این جمله نبود پلی قوی بستونهای قوی برداشته پاسی از شب گذشته سیل رسید و آب از فراز رودخانه آهنگ بالا داد و در بازارها افتاد چنانکه بصرافان رسید و بسیار زیان کردو بازارها همه ناچیز شد و آب تازیر قلعت آمد چنانکه در قدیم بود پیش از روزگار یعقوب لیث که این شارستان و قلعه غزنین عمرو برادر یعقوب آبادان کرد و این حال ها استاد محمود و راق سخت نیکو شرح داده است . فرخی در آمدن مسعود از صفاهان وری به غزنی و اشغال تخت پدر اشعار شیوا دارد و آرزوی مردم را به آمدن مسعود از اصفهان به غزنی شرح میدهد و غزنی را خانه شیران میداند و جز مسعود و آل ناصر دیگری را شایسته بادشاهی در این شهر نمی شناسد ! کی بود کان خسرو فیروز بخت آید زراه بخت و دولت دریسار و فتح و نصرت در یمین زآرزوی روی او دلهای ما برخاسته است چند خواهی داشتن دلهای ما را این چنین عزم کی دارد به غزنی رایی اراید بر وی رأی کی دارد که بر سد رپدر گردد مکین