Page 510

(٤٦٥) در ۲۸ صفر ٤۲۲ به امروزارت برقرار گردید وبوسهل حمدوی را که ازوزارت معزول بود به ریاست اشراف یعنی بریاست ضبط اخبار واحوال مملکت مقرر کرد ودر همین سال حسناك ميكال را در بلخ بردار کردند. بوسهل زوزنی در مرگ آن وزیر دانشمند استخفافها کرد و خواجه بزرگ حسن میمندی آب در چشم کرده همه بزرگان وخوردان متاثر شدند چنانکه ما شرح حال اور ا مفصل بنگاریم ا ریارق که به تدبیر خواجه بزرگ حــمــمــندی به بلخ آمده بود سلطان برای اینکه عساکر انقلابی برپا نکنند در اول با او بمدارا و مرحمت پیش آمد در آخر در روز ٤ شنبه ١٩ ربیع الاول ٤٢٢ به تدبیر دربندش کشیدند وبزندان محبوس کردند و اموال او را غارت نمودند (١) تا در آنجا مرد . و هم چنین حاجب غازی اسفتـگین سپهسالار را که در عهد سلطان ماضی ودوره خود مسعود در نیشاپور خدمتها کرده بود از سلطان بد گمان ساختند ووی شب دوشنبه نهم ماه ربیع الاول از بلخ مخفیه خارج شد و از آمو عبور کرد چون در آن طرف دریا رسید با خود گفت که سخت خطا کردم که در قلمرو بیگانگان و دشمنان ولی نعمت خود یعنی در خاک ترکمان آمدم و از آنجا عودت کرده از آمو عبور نمود که جانب خراسان شود اما همین که به کــالب رسید صبح دمیده بود عبدوس باعساکر سلطان سر راه بر او گرفتند و او را بعدازيك جنـگ مختصر اسیر نموده به بلخ آوردند و در اثر این قضای سوء مسعود او را به قلعت گردیز فرستاد تا در آنجا جان سپرد (۲) این مرد یـکی از رجال جنگجو وصالح ومبارز بود. در ربیع الاول سال ٤٢٢ قاضی بوطاهر تبانی وبوبکر حصیری را نزد قدرخان فرستاد تا دختر اورا که در عهد محمود نامزد شده بود خواستگاری کـنند و نامه نیز به قدر خان نوشت و دو نامه بنام این دو سفیر بصورت اعتماد نامه نگاشت بیهقی اصل مکاتبه و اعتماد نامه ها را در کتاب خود ثبت نموده . (۱) صفحه ۲۷۰ بیهقی .(۲) صفحه ٢٧٣ بیهقی .