Page 509

(٤٦٤) مسعود چون بفاریاب رسید التونتاش را خلعت داد و در ظاهر باوی مرحمت نمود ورخصت داد که بعد از ملاقات ثانی بخوارزم رود اما چنانکه بخود التونتاش نیز ظاهر گردید و بعدها سلطان خود به ابونصر مشکان اعتراف کرد به سعایت اماما ن دربار و مخصوصاً زوزنی و عبدوس قصد گرفتن او را نمود ولی چون التونتاش مردی با نام و غازی و جنگجو بود در دل مردم نفوذ و استیلای عظیم داشت از قضیه خبر شد و بدون آنکه بملاقات دوم سلطان معطل شود شبانه با عساکر خاصهٔ خویش راه خوارزم گرفت سلطان چون خبر شد عبدوس را فرستاد که بهر رنگ باشد او را باز گرداند ولی التونتاش فریب نخورد و به عبدوس مرحمت زیاد کرد و چا ز فرسنگ او را با خود برد باین بهانه که باوی حکایتی دارد تا راه دورتر شد آنگاه به سلطان پیغام داد که چون بمن از خوارزم اطلاع رسیده بود که مردم آنجا بنای شورش گذاشته اند مصلحت دران دیدم که معطل نشوم اگر سلطان خدمتی دارد کتباً بمن امر دهد که انجام شود و خود بسرعت روان شد چون عبدوس واپس آمد سلطان بر کدورت آن سپهسالار بزرگ غمگین شد و بنامه و فرمان وی را استمالت نمود و چنان وانمود کرد که این امر در اثر سعایت در باریان بعمل آمده و سلطان او را بمنزلت عم خود میداند . رسیدن مسعود به بلخ سلطان عید قربان را در شبرغان گذرانید و روز ۲ شنبه ۸ ذی الحجه ۴۲۱ در قبة الاسلام بلخ رسید و در كوشك در عبد الاعلی فرود آمدسا کنان بلخ ورود سلطان بزرگ وطن را بشادی و گرمجوشی استقبال نمودند و مهد باختر بار دیگر به شکوه و جلال فرزند شهنشاه عظیم الشان غزنه فرجوانی گرفت . خواجه بزرگ حسن میمندی که سلطان او را بخشیده از زندان کشمیر خواسته بود در بلخ بخدمت سلطان پیوست و بعد از انکه سلطان به وی اصرار نمود