Page 467

(٤٢٢) بعد از از فرع و بیم تو رفتند شهان توشها از فزع و بیم گرفتی بحصار تو بباغی چو بیابانی دل تنگ شدی چون گرفتی درجا بگه تنگ قرار اندر آن گیتی ایزد دل تو شاد کناد به بهشت و به ثواب و به فراوان کردار گردیزی می گوید بمرگ وی جهانی روی ب ویرانی گذاشت خسیان عزیز گشتند و بزرگان ذلیل شدند . شمایل سلطان ابن اثیر در شمایل سلطان چنین می نگارد : سلطان مردی بود چارشانه ر اسگی جذاب و نمکین داشت . چشمان وی كوچك بود و موی وی سرخ گونه (١) در سبط ابن جوزی مقتبس از کتاب المابی چهرۀ وی را چنین می نگارند : قامت او میانه بود پیکری تنومند و متناظر داشت بشره لطیف ، سیمای وجیه و متناسب ، چشمانی كوچك و بانفوذ فراخی کرد و محاسنی کم موی داشت که بر روی زنخ رسته بود (٢) ابوالقاسم فرشته می انگارد محمود مردی بود میانه بالا و خوش اندام و آبله روی (٣) اما بعقیده نگارنده فرشته در میان چهره محمود و سبکتگین التباس کرده است زیرا این صفات را بیهقی به سبکتگین منسوب میدارد . کرامت وسخاوت محمود سلطان بزرگ غزنه همچنانکه مملکتی بزرگ و پهناور در فرمان او بود دستی فراخ و دلی مهربان داشت. جوان مردی و بزرگی منشی وی را تاریخ نگاران و نویسندگان محقق ستوده و از ان داستانها نگاشته اند . کوته نظرانی ( ) الكامل ج ٩ - صفحه ١٦٨ (٢) دكتور ناظم (٣) صفحه ٣٥