Page 441

(۳۹٦) بیاد کا برابر بکسر بخواند و استرداد جمازه ها را در بادیه دمادم کرد همه سپه را زان بادیه برون آورد بدان ره اندر چندین حصار و شهر بزرگ بسخت (لارده) کز روی برج و بارو او حصار او قوی و باره حصار قوی مبارزانی همه حت ولشکری هم پشت نبرد کرده و اندر نبرد یافته دست چو چکلودار که صندوقهای گوهر یافت چونهلواره که اندر دیار هند بهیم بزرگ شهری و در شهر کاخهای بزرگ چو مندھیر که در مندهیر حوضی بود زدستبرد حکیمان بدوبدید اشان فراخ پهنا حوضی بصد هزار عمل بیکی حصار قوی بر کران شهر و دراو منات ولات وعزی در مکه سه بت بودند دوزان پیمبر بشکست و هر دو را اند وز منات را زمیان کافران بدر دیدند بجایگاهی کز روزگار آدم باز زبهر آن بت بتخانه ای بنا کردند بکار بردند از هر سوئی تقرب را به بتکده در بترا خزینه ای کردند برابر سر بت کاسه ای فروهشتند ززر پخته یکی خود ساختند او را بتوشه کرد سفر برمسافران چوخضر به آب کردهمه ریگ آن بیابان تر شگفته چون گل سیرآب همچو نیلوفر خرابکرده کذاصل هر يك از بن و بر چو کوه کوه فرو ریخت آهن و مرمر حصاریان همه پرسان شیر شرزه نر درانگ و پیشه بفرو شتاب کاری گر دلیر گشته و اندر دلیری استه گر بکوه پایه او شهریار شیرشکر به نهلواره همی کرد بر شهان مفخر رسیده کنگرۂ کاخها بدو پیکر چنانکه خیره شدی اندر و دو چشم فگر زبالهای فراوان بدو رسیده اثر هزار بتکده خیره کرد حوض اندر زبت پرستان گرد آمده یکی محشر زدستبرد بت آرای آن زمان آذر فگنده بودچنان پیش کعبه بای سپر بکشوری دگر انداختند از آن کشور بر آن زمین ننشست و نرفت جز کافر بصد هزار تما ثیل وصد هزار سور چوتخته سنگ بر آنخانه تخته تخته زر در آن خزانه بصندوقهای پیل گهر نگار کار بیاقوت و بافته به درز چو کوه آتش و گوهر بر او بجای شرر