Page 380

( ٣٣٥ ) اگر ابوالفتح بستی میانجی نمی‌شد و درمیان این‌دو پادشاه سعی موافقت نمی‌نمود ممکن بود در آن وقت ناصرالدین برخلف حمله می‌آورد . اما ابوالفتح وزیر خیرخواه دربار ناصرالدین تا وقتی که ناصرالدین در قید حیات بود نگذاشت که نفاق و شقاقی واقع شود و خلف که بقیۀ دودمان بزرگی است ضایع گردد چون سبکتگین وفات یافت ارباب غرض بسمع سلطان محمود رسانیدند که خلف بر واقعه مرگ سبکتگین شادمانی‌ها کرده و شماتت نموده است تا اینکه سلطان بغراجق را در امر اسماعیل از فوشنج بغزنه خواست وفوشنج فارغ ماند . خلف طاهر پسر خود را فرستاد و فوشنج و قهستان را متصرف شد این مسئله بیشتر باعث خشم سلطان و مؤید گفته‌های ارباب غرض گردید سلطان بغرا جق را اجازه داد تا فوشنج و قهستان را از طاهر واستاند. بغراجق به فوشنج حمله برد و جنگ سخت در گرفت وطاهر منهزم شد. بغراجق در حالیکه مست بود و سر از پا نمی‌شناخت شخصا طاهر را تعقیب کرد طاهر مستی او را درک کرده برگشت و بغراجق را از مرکب افگنده سرش را جدا نمود و خود بقهستان رفت سلطان از مرگ عم خود غمناك شد و در شهور ۳۹۰ با لشکری گران برسیستان حمله آورد خلف در حصار اسپهبد محصور گشت و چون دید یارای مقاومت ندارد ده هزار دینار طلای سرخ و چندین تحف و هدایای دیگر بنام نثارمقدم سلطان قبول کرد و سلطان با او مصالحه کرده بغزنه برگشت و متوجه یکی از غزوات هند شد (۱) در اثنای این حال احمد پسر خویش طاهر را ولی‌عهد خویش گردانید و خود منزوی شد چون مدتی ازین حال بگذشت از کرده پشیمان شد و تعارض کرده طاهر را به بهانۀ پیش خواند وطایفۀ از خواص خود را در کمین نشاند (۱) ص ۲۳۷ – ۲۳۸ - ۲۳۹ ترجمه عتبی